maandag 19 juni 2017

Mijn hulpploeg

Toen ik met mijn blogje begon in 2008 was dat gewoon wat schrijven. Zonder na te denken, hup op internet. Dat was een kick op zich. Maar mijn blogje werd groter, en ging puberen. Ik was geen schrijfster, en ook geen onderzoeker, en er moest toch steeds meer en meer op van mezelf.

Dat begon toen ik mijn geldmannetje tussen neus en lippen door vertelde over mijn blogje. Die was eerst helemaal niet blij, want die wou niet betrokken raken bij iets waar hij niet van wist hoe het zou gaan lopen, maar hij sloeg heel snel om naar een enthousiaste helper die me graag af en toe hielp corrigeren of controleren, vooral als het met geld of cijfers temaken had.

Het was een hele tijd alleenmaar hij en ik, en toen kwam er een reageerder op mijn blog in mijn e-mail, die me hele nuttige dingen vertelde over waarom de overheid deed wat hij deed. Dat was Bouche, een studentescort die rechten studeerde. Die was onderweg om rechter te worden, ookal heeft ze uiteindelijk wat anders moeten kiezen omdat er vermoed werd dat ze seksueel uitspatte. Want dan mag je geen rechter zijn.

Kort daarna kreeg ik ook kennis aan Puttana. Een Nederlandse hoer die veel met de Oostblokkers omging omdat ze daar wat familiebanden mee had. Een meid met haar op haar tanden, die er geen probleem mee had om me tegen te spreken als ik dat nodighad. Dat had ik in die tijd vaak nodig terwijl ik niet wist dat ik het nodighad. De ontwikkeling van mijn blogje maakte me overmoedig, en ik keek over dingen heen.

Er las een computergoeroe mee met mijn blogje, en die maakte me op een dag erg aan het schrikken doordat hij me liet zien hoeveel informatie hij toch nog van mijn computer kreeg, ondanks dat ik al vanaf het begin TOR gebruik om mijn blogje te schrijven. En die heeft me toen geholpen om mezelf beter te beveiligen, ookal heeft dat werken aan mijn blogje stukken moeilijker gemaakt.

Toen mijn blogje volwassen werd, had ik een boel dingen die ik moest gaan uitzoeken en vertellen, om het verhaal volledig te maken zodat mensen echt konden begrijpen waar ik over schreef. Maar daar had ik gewoon niet alles voor in huis. Ik had de contacten niet om het nieuws te verzamelen, ik wist niets van statistiek enzo, en ik ben ook zéker niet de meest ervaren en wijze hoer in Nederland. Ik had dus hulp nodig.

Dat begon met een netwerkje van vrijwilligers, en daarna ging het opeens heel snel. Vooral toen ik wat controversiële stukjes had geplaatst kreeg ik opeens meer aanloop dan waar ik mee kon dealen. Mijn goeroe was weer mijn reddende engel, en die zette toen groepen voor me op zodat er groepen binnen mijn kring beveiligd konden praten met elkaar. Het werd een soort dorp bijna.

Er kwamen telkens weer mensen bij, en eerlijk gezegd werd het moeilijk om bij te houden wie nou wie was. Mijn goeroe had het zo ingesteld dat helpers alleen met elkaar konden communiceren als ik ze aan elkaar introduce-te, maar dat was ookal veel werk. Bovendien bleek dat er een heleboel helpers vooral heibel kwamen maken als de dingen niet precies zo gingen als ze wouden, en sommige types leken heel nuttig maar waren vooral uit op mijn identiteit.

Nou dat mensen mijn blogje kenden, kreeg ik ook temaken met lui die wouden dat ik hùn verhaal ging vertellen, en die me voor wouden schrijven wat ik moest bloggen. Of ik kreeg opeens een mail van een andere hoer die met hetzelfde onderwerp bezigwas als ik, en me alsof ze mijn baas was op een groot kantoor beval om "alles wat je hebt over" dat onderwerp op staande voet aan haar te mailen. Of met beheerders van andere blogs en websites, of van hoerenorganisaties, die wouden dat ik bij ze aansloot.

Die aansluiting vinden bij andere mensen en andere groepen vond ik eerst heel fijn, een soort erkenning. Maar de toon waarmee dat gebeurt is niet als collega's onder elkaar, of mensen die elkaar proberen te helpen. Het ging juist om een soort haantjesgedrag waarbij die andere groepen benadrukten hoe belangrijk ze waren, en dat ik me aan moest gaan passen. Er zat een afstandelijkheid in en een dominantie die meteen mijn haren overeind liet staan. Ik hield het maar bij mijn eigen mensen.

Na een hele hektische tijd heb ik dus de groep weer kleiner laten worden. Iedereen die wil helpen mag nog steeds meedoen, maar het is gewoon beter om niet van iedereen een netwerk te maken. Inplaatsvan een heel dorp is het nu gewoon een groepje mensen waar ik op kan rekenen, en die goed met elkaar omgaan zonderdat er de hele tijd relletjes moeten worden gesust.

Ik vind het ook fijn dat ik iedereen nu een beetje ken. Als je de hele tijd nieuwe mensen moet inpassen, en al die namen uitelkaar moet houden waar je geen gezicht bij hebt, dan wordt het soms een beetje vreemd. Je moet met iedereen uitvinden hoe persoonlijk ze willen worden, en hoe voorzichtig je met ze moet zijn. Als je een klein groepje hebt, dan wordt het veel natuurlijker en losser. En je kan gewoon meer jezelf kwijt.

Mijn steun en toeverlaat is mijn geldmannetje. Hij is al jaren en jaren mijn boekhouder, vecht voor me tegen Belastingdienst, gemeente en bank, en hij laat zich zonder een boze blik helemaal van onder tot boven controleren. Hij helpt me al jaren met de kleine dingen, met nakijken en met zien of ik wel goed overkom, en hij heeft het nooit onze professionele band laten aantasten. Hij is ooknog de enige van mijn ploeg die ik nogweleens in levende lijve zie.

Er is een stagiaire bij een grote landelijke politieke partij, die weet wat er allemaal in de wandelgangen van de politiek speelt. Zij is een meesterlijke intrigante, en heeft heel veel losgekregen bij allemaal lobbyisten en belangrijke figuren. Daar heb ik een heleboel aan gehad voor een hoop begrip en een hoop stukjes. Zij staat aan onze kant, ookal doet ze zelf nieteens sekswerk.

Maar ik kan vooral veel hebben aan andere hoeren die met me meedenken, en die niet bang zijn om me terug te fluiten. Bouche, die ooknog een grootse jurist is met veel kennis, Puttana, die niet op haar mondje is gevallen en me zo goed kan helpen met informatie uit de Oostblokse meiden, KSP met haar scherpe tong en nog scherpere intelligentie, die me graag bijstuurt als ik dingen niet helder en hard genoeg neerzet.

Ook W en F, tophoeren die me veel kunnen leren omdat ze gewoon veelmeer ervaring en véél meer talent hebben dan ik, en me dus onschatbaar waardevol advies geven voor mijn loopbaan en voor mijn blogje. N, die me een goed begin heeft gegeven in het begrijpen hoe die hele mensenhandel-toestand er nou uitziet voor mensen aan de binnenkant. Lux, die me telkens uit mijn schulp haalt als ik bang ben dat ik te ambitieus ben wanneer ik een groot onderwerp wil aanpakken.

En natuurlijk mijn goeroe, de man of vrouw die àlles met computers kan, en me met elk computerprobleem bijstaat. Die als antwoord op bijna alles aankomt met download-koppelingen of "scripts," programmaatjes die hij speciaal voor mij voor één taak geschreven heeft waardoor hij dingen doet waarvan ik nieteens wist dat die kònden met computers. En vooral zorgt hij dat ik onvindbaar blijf voor mensen die het niet goed met me voorhebben.

Ik wil ook even mijn mannen van de politie noemen. Ik heb weinig goeds over de politie te zeggen, maar ik zeg er wel altijd bij dat er fijne mensen bij die politie werken. En mijn politieman en mijn ex-rechercheur zijn twee van die gouden mannen die je echt kan vertrouwen. Die hebben niet alleen heel veel verteld over de politie, waardoor ik meer begrijp, maar zijn ook gewoon trouwe helpers als er iets moet gebeuren voor een stukje.

Mijn statistiekmannetje begon als iemand die me rechtzette met een paar dingen die ik niet snapte aan statistiek, maar die heeft intussen een belangrijke rol gekregen in alles waarin ik onderzoek doe of moet verwerken. Hij is een allesweter die ook echt alles wéét, en dat is heel zeldzaam. Hij heeft een vlijmscherpe geest, en heeft in een vloek en een zucht de verborgen foutjes in elke redenering en elk rapport te pakken. Hij is ook heel streng voor mij als ik niet strak genoeg redeneer, maar van mij mag hij altijd zo streng blijven.

Voor sommige van mijn stukjes heb ik heel veel aan mijn advocaat. Die is nog niet bovenaan de ladder, maar daar komt ze wel. Ze is slim, gehaaid, en weet heel goed wat er wel of niet kan. Ze heeft ook gehoerd in haar studententijd, en weet dus wel waar ik over schrijf. Ze houdt me tegen als ik iets ga zeggen wat niet mag, ze weet ook wanneer ik verdwaald ben in de juridische doolhoven, en ze doet haar best om alles uit te leggen zodat ik het ooknog snap.

Dat is mijn vaste ploeg, maar mijn blogje zou niet hetzelfde zijn zonder de mensen die een keertje wat insturen. Zoals de huisarts, Y, de jong begonnen hoeren, en iedereen die me tipte met iets wat niet meteen een ingezonden stukje werd, maar wat voor mij wel de puzzel steeds vollediger maakt. Iedereen draagt bij aan mijn blogje, en iedereen heeft me geholpen om het te maken wat het nu is.

En weet je wat het fijne is? Het is allemaal om mij te helpen om mijn blogje beter te maken, maar zonderdat ik op hoef te geven dat mijn blogje mijn kindje is. Ik ben nog steeds de vrouw die bepaalt wat het volgende stukje wordt, waar ik over schrijf, en hoe. Ik heb heel veel aan mijn hulpgroep, en zonder die mensen zou ik heel veel waar ik trots op ben niet hebben kunnen doen, maar het blijft mijn blogje.

donderdag 15 juni 2017

Quiz

Hoeveel snap jij van sexwerk? Test jezelf!

Vraag 1
Vul aan: Liefde is...
  1. ...onbetaalbaar
  2. ...een valstrik die door loverboys gebruikt wordt om kwetsbare meisjes mee de prostitutie in te dwingen
  3. ...te faken met glijmiddel
  4. ...in elk geval niet: je vriendin aanzetten tot prostitutie.

Vraag 2
"Je laatste boeking van dit weekend is naar Antwerpen" zei Dieuwke tegen Isabel. Isabel trok een pruillip.
"Op zondagavond helemaal uit Antwerpen terug naar Mijdrecht met het OV is veel te ver. Kan Sjaak me niet rijden?" antwoordde ze.
Dieuwke zuchtte. "Nee," zei ze nadrukkelijk, "Sjaak rijdt de hele week al, en morgen is zijn vrouw jarig. Hij heeft een vrije dag, je neemt maar gewoon het OV."
Isabel pruilde nog een momentje, zag dat het geen uitwerking had op haar werkgeefster, en pakte toen zelf haar telefoon. Ze belde naar Sjaaks mobiel. Ze gebruikte haar werkstem, met een klein vleugje wanhoop en een snufje weemoed.
"Hoi Sjaak, lieverd, met mij, ik hoor net dat ik naar Antwerpen moet, kan jij me alsjeblíéft rijden? Ah, wat fijn lieve schat! Ja, dan zie ik je morgen, kus! ... Ja, het is morgen pas ... Oh ècht? Maar net zei je nog dat je me zou helpen..." Ze zette onderbewust haar heup opzij, en pruilde tegen de telefoon.
"Maar dan moet ik helemaal alleen midden in de nacht op stap, dat durf ik ècht niet lieverd!" vervolgde ze, nog iets meer aangezet. Na een paar tellen klaarde haar gezicht op, met een brede grijns.
"Je bent een schàt! Je krijgt een hele dikke zoen van me! Tot morgen, lekkere beer van me, ciao!" en legde neer.
Met haar gewone stem zei Isabel nog even: "Kijk, zo doe je dat." tegen Dieuwke, en wiegde de deur uit. Dieuwke schudde haar hoofd.

Vul aan: Sjaak...
  1. ...is een soort bordeelbaas ofzo
  2. ...zal hier wel goed aan verdienen
  3. ...is de sjaak
  4. ...is een mensenhandelaar, en Isabel is zijn slachtoffer. Het gaat hier niet slechts om een technische schuld, maar om een verminkt meisje en de ongeneeslijke wonden op haar ziel. Mensenhandel is moderne slavernij, en de slachtoffers worden door hun afschuwelijke ervaringen voor het leven getekend. Isabel zal haar leven lang met de psychische littekens moeten proberen te overleven.

Vraag 3
Hoeveel klanten heeft een hoer gemiddeld per werkdag?
  1. Acht uur per dag, half uurtje per klant, dus zestien ofzo?
  2. Met al dat zwarte werk komen we daar nooit achter, de politie zegt dat het er veertig zijn, maar dat kan dus best twee keer meer zijn, achter de schermen.
  3. Nooit genoeg.
  4. 15 tot 70, daar kan een vrouwenlijf echt niet tegen hoor! De gezondheidsschade die zoveel sexuele handelingen een vrouw aandoet kan nooit helemaal genezen.

Vraag 4
Wat is mensenhandel?
  1. Dat is als gewelddadige boeven meisjes dwingen om in de prostitutie te werken. Soms gebruiken die ook psychische dwang.
  2. Het is een levensgrote internationale maffia die erbij gedijt dat de mensen niet zien hoe geraffineerd ze te werk gaan
  3. Een sjabloon om migranten en vooral sexwerkers te kunnen wegpesten terwijl je doet alsof je ze redt
  4. Mensenhandel is een mensenrechtenschending. Het is een foltering, een onmenselijke behandeling van kwetsbare mensen. Het is een grove inbreuk op de fundamentele rechten van het slachtoffer, die levens onherstelbaar verwoest. Mensenhandel is de antithese van menselijke waardigheid. Het is de ultieme verlaging van de waarde van een mens tot gebruiksvoorwerp. Mensenhandel, de moderne slavernij.

Vraag 5
Wat doet een prostituee nou eigenlijk?
  1. Ze verkoopt haar lichaam
  2. Ze is een figurant in de uitvoering van een toneelstuk, een ballet, waar de man zijn patriarchale sexuele vooroordelen kan uitleven op een weerloos lichaam
  3. Een klant zijn geld in sex om laten zetten zonder de gebruikelijke tussenpersonen als autodealers, kledingverkopers, juweliers, makelaars enzovoort.
  4. Een prostituee is handelswaar in de sexindustrie. Verkocht als vee, tentoongesteld als vlees in een vitrine is zij het zichtbare deel van een meedogenloze criminele wereld, die vrouwen tot gebruiksvoorwerpen maakt, en hun menselijke waarde ontneemt.

Vraag 6
Wat is géén signaal van mensenhandel volgens het OM?
  1. Dat het meisje zelf zegt dat haar partner haar niet misbruikt
  2. Dat het meisje veel méér geld dan normaal heeft te besteden. Verder kunnen er heel veel subtiele signalen zijn, pas maar op
  3. De zedenagent pijpen is nog nooit als signaal van mensenhandel gebruikt
  4. Bij het verzamelen van signalen mensenhandel wordt objectief gekeken naar de situatie van het (mogelijke) slachtoffer, en wordt zorgvuldig de afweging gemaakt op basis van expertise van het mensenhandelteam. Een vaag niet-pluisgevoel is dus niet genoeg om te mogen spreken van een signaal van mensenhandel.

Vraag 7
Wat zijn de grootste risico's om als hoer rekening mee te houden?
  1. Gewelddadige klanten en pooiers
  2. Dat je door de manipulaties van je pooier zelf gaat geloven dat je er zelf voor hebt gekozen, en dat hij zo je wil wegneemt om te ontsnappen
  3. Geslachtsziektes van de zedensmeris. Als je hem gratis moet naaien om af te kopen dat hij je ruïneert loop je risico, want die goorlappen willen zonder condoom.
  4. Mensenhandel is het grootste risico voor prostituees. Zelfs als ze "vrijwillig" beginnen, waarbij de waarde die aan die vrijwilligheid moet worden toegekend maar zeer de vraag is, komen ze zeer vaak toch terecht in een situatie van mensenhandel, moderne slavernij.

Vraag 8
Hoe herken je dat een prostituee gedwongen wordt om het werk te doen?
  1. Doordat ze onder de blauwe plekken zit, en niet kan ophouden met huilen, en duidelijk niet wil
  2. Pooiers zijn zo doortrapt en geraffineerd dat ze niet zullen toestaan dat hun hoer laat zien dat ze gedwongen is. Met psychische druk zorgen ze dat die vrouwen je een happy hooker voorspiegelen. Je kan het dus nooit zien.
  3. Omdat ze het vertelt, en na wat scherpe kritische vragen nog niet door de mand valt als de zoveelste oplichtster
  4. De politie heeft het heel moeilijk om gedwongen prostitutie te ontdekken, want natuurlijk zal een gedwongen prostituee nooit toegeven gedwongen te worden. De dwang is onzichtbaar, en kan alleen door gespecialiseerde ambtenaren worden opgespoord. Dit maakt de bewijslast extreem moeilijk, en daarom zijn de verstrekkende uitbreidingen van opsporingsbevoegdheden zoals de grote politie-acties en controles waarbij huizen worden doorzocht, roerende zaken in beslag worden genomen en de prostituees uren worden verhoord helaas noodzakelijk. Klanten en exploitanten kunnen het in een kwartiertje echter zeker wel zien, die kiezen er alleen voor om het niet te zien, en die zouden eindelijk eens daarvoor strafbaar moeten zijn

Vraag 9
Welk percentage van de prostituees wordt gedwongen?
  1. Meer dan de helft
  2. Niemand kiest voor dit werk. Linksom of rechtsom, dwang is het altijd.
  3. Je komt nog boven de procent uit als je de meiden meetelt die zelf regelen dat ze worden gedwongen voor de kick.
  4. Zeventig procent, maar van die overige dertig procent moet je je ook maar afvragen of dat wel zo vrijwillig is.

Vraag 10
Wat is de minst erge vorm van mensenhandel?
  1. Als er geen lichamelijk geweld wordt gebruikt, maar alleen psychisch geweld
  2. Er zijn mensen die vormen van mensenhandel zonder lichamelijk geweld minder erg vinden, maar die begrijpen niet hoe erg psychisch geweld is. Eigenlijk is een simpele klap veel minder erg dan psychisch verkracht worden.
  3. Verliefd zijn op een behulpzame jongen.
  4. Elke vorm van mensenhandel is mensenhandel, moderne slavernij. Dat er subjectief verschillen in ernst worden gezien tussen de verschillende vormen van mensenhandel doet daar niets aan af. Het blijft mensenhandel, moderne slavernij, een foltering, een onmenselijke behandeling van kwetsbare mensen. Het is een grove inbreuk op de fundamentele rechten van het slachtoffer, die levens onherstelbaar verwoest. Mensenhandel is de antithese van menselijke waardigheid. Het is de ultieme verlaging van de waarde van een mens tot gebruiksvoorwerp. Mensenhandel, de moderne slavernij. Minder erg is ook erg!

Vraag 11
Wie is onze stem?
  1. Renate van der Zee, Elma Drayer en Jojanneke van den Berge
  2. Anke van Dijke, Henk Werson, Melissa Farley, Mary Honeyball, Patricia Perquin
  3. De enige reden om 1 stem te willen zoeken voor zo'n diverse groep als de hoeren, is als je maar 1 mond wil hoeven snoeren.
  4. De Nationaal Rapporteur Mensenhandel en sexueel Geweld tegen Kinderen, officier van Justitie Jolanda de Boer en Parketofficier Warner ten Kate

Vraag 12
Waar kun je het best informatie verzamelen over prostitutie?
  1. Documentaires bekijken en kranten lezen
  2. Door slim te combineren wat je in boeken van overlevers leest, met wat je via het nieuws vanaf de politie hoort, kan je de overkoepelende netwerken die achter de facade van prostitutie zitten herkennen
  3. Door het zelf te proberen. Iedereen vertelt je maar wat.
  4. De Nationaal Rapporteur Mensenhandel en sexueel Geweld tegen Kinderen, Comensha en het OM

Vraag 13
Meike is een leuk fris meisje van net achttien. Ze heeft een leuke vriend, Dries, een knappe brede vent met een mooie kaaklijn, die zich goed verzorgt en niet op de kleintjes let als hij haar mee uit neemt. Ze heeft het fijn met hem. Opeens ondergaat hij een radikale verandering. Hij wil dat ze achter het raam gaat staan, om geld voor hem te verdienen. Hij bedreigt haar met een mes, slaat haar, en scheldt haar uit. Als ze niet gaat hoeren, dreigt hij haar dood te steken...
Wat is het logische vervolg van dit verhaal?
  1. Het klinkt heel onwaarschijnlijk dat ze bij hem blijft, maar er zal wel meer achterzitten...
  2. Pooiers zijn echte top-psychologen, en gebruiken heel veel trucs om zo'n meisje achter de schermen helemaal onder controle te krijgen. Zij weet niet dat het gebeurt, en is machteloos in zijn handen.
  3. Ze schrijft een jankpost op het Viva- of Flairforum en krijgt van alle kanten het advies om "voor haar relatie te vechten" door eindeloos op hem in te zaniken. Hij wordt stapelgek en dumpt haar.
  4. Het slachtoffer is verliefd gemaakt door een loverboy, een proces dat "grooming" heet. Daardoor is ze in zijn macht, en kan niet loskomen van zijn invloed. Het is een schijnliefdesrelatie die wordt gebruikt om het slachtoffer tot prostitutie te dwingen. Zij is te bang en te veel onder zijn invloed om zelf nog te kunnen denken, en wordt volledig gestuurd door de mensenhandelaar. Ze is vanaf het begin van het groomingproces al slachtoffer van mensenhandel, moderne slavernij. Alleen door haar in een gespecialiseerde gesloten inrichting langdurig te behandelen kan ze weer in haar eigen kracht komen.

Vraag 14
Hoe denkt de gemiddelde Nederlander over de prostitutie?
  1. We vinden in Nederland prostitutie heel normaal.
  2. We zijn in Nederland veel te naïef als het over prostitutie gaat. Het is een ernstige vorm van georganiseerde criminaliteit waar omvangrijke meedogenloze multinationale netwerken achter zitten. De politie staat machteloos omdat ze de slimheid van de criminele netwerken onderschatten.
  3. Niet met het grote koppie. Slavernijporno is veel te lekker om het te vergallen met kritisch nadenken.
  4. De publieke opinie over prostitutie is er één van vrijheid, blijheid, maar zo is het niet. Mensen hebben romantische ideeën over prostitutie, zo van het hoort erbij, maar zo is het niet. Het is mensenhandel, moderne slavernij. Het is niet normaal, en dat moet je durven zeggen.

Vraag 15
Vul aan: De illegale prostitutie...
  1. ...is als er gedwongen prostitutie is, of als er minderjarigen werken ofzo
  2. ...laat door te bestaan al zien dat de prostitutiewereld helemaal niets aan de misstanden wil doen.
  3. ...is een oase van rust en redelijkheid, zo lang de overheid je niet pakt
  4. ...is per definitie een criminele wereld, omdat de scheiding tussen legaal en illegaal is gemaakt om het grijze gebied op te heffen. Werk je niet met een vergunning van de gemeente, dan bedrijf je illegale prostitutie en kan je handhaving verwachten.

Vraag 16
Wat is het belangrijkste om goed omzet te draaien als hoer?
  1. Jong en slank zijn
  2. Klanten zoeken naar het grensoverschrijdende. Hoe smeriger de handelingen, hoe groter de winst.
  3. Je klant elke keer afgepeigerd naar huis laten gaan, pas als hij moet stoppen omdat hij niet meer in zich heeft, en met grote verwachtingen voor de volgende keer
  4. Pooiers dwingen hun slachtoffers de winst te vergroten door lange dagen te maken, lage prijzen te vragen, onveilig te werken en telkens van locatie te veranderen. Dit vergroot hun winsten ten koste van de waardigheid en menselijkheid van hun slachtoffers, die worden verkocht als vee.

Vraag 17
Hoe weet je zeker dat je als klant geen risico loopt om strafrechtelijk vervolgd te worden?
  1. Als je niet kiest voor een vrouw die zwarte borsten van de mishandeling heeft, of waar er in de advertentie staat dat ze minderjarig is.
  2. Klanten en pooiers lachen in hun vuistje, want door mazen in de wet zijn ze nog steeds niet strafbaar.
  3. Alleen als je dispuutgenoot bent van de minister van Veiligheid en Justitie
  4. De klant is de grote financier voor de mensenhandelindustrie, door zijn onstilbare vraag naar meer en steeds jongere meisjes voor illegale prostitutie kan deze onmenselijke moderne slavernij voortduren. Omdat er nog geen wetten zijn om de klant verantwoordelijk te kunnen houden kan de klant niet aangepakt worden. Het grote probleem is de immense bewijslast die nodig is om verwijtbaarheid bij hoerenlopers aan te kunnen tonen. Hier moet een eind aan komen door klanten breder strafrechtelijk verantwoordelijk te stellen.

Vraag 18
Vul aan: Klanten zijn...
  1. sexbeluste zielenpieten
  2. naïef, want ze krijgen bij een prostituee eigenlijk niet wat ze echt zoeken
  3. welkom om eens langs te komen bij iemand die niet meteen een oordeel over ze klaar heeft
  4. de financiers van mensenhandel, de onmenselijke moderne slavernij die zij in stand houden

Vraag 19
Meiden die door instanties en hulpverlening uit prostitutiesituaties worden gehaald, en worden begeleid en behandeld om ze te normaliseren, gaan in de regel binnen afzienbare tijd na hun vrijlating terug naar hun eerdere situatie, en meestal intensiever. Dit verschijnsel van recidive wordt in de hulpverlening 'hervictimisatie' genoemd.

Wat is de logische conclusie die we hieruit trekken?
  1. Ze pakken die meisjes kennelijk niet stevig genoeg aan, die moeten echt leren hoe ze zelfstandig kunnen zijn. Ze moeten eindelijk echt worden losgemaakt van hun loverboys. Ze moeten beter worden behandeld, en meer aandacht krijgen. De loverboys moeten lang achter de tralies om ze weg te houden bij die kwetsbare meisjes.
  2. Het bewijst dat pooiernetwerken zelfs binnen de gesloten inrichtingen hun mannetjes hebben, die de meisjes onder druk blijven zetten. Het groomingproces gaat door binnen de zogenaamd veilige muren van de instellingen, zodat het meisje weer miljoenen voor de loverboy kan gaan verdienen als ze weer op straat wordt losgelaten. De hulpverleners staan machteloos tegen de miljardenindustrie van de pooiers.
  3. Dat het met die toko's er meer om gaat om hun morele superioriteit met vette winst bot te vieren op zondige meisjes, dan om ze iets mee te geven waar die meiden zelf het nut van zien. Misschien ging het hier toch niet om een rechtschapen engeltje à la Victor Hugo, die alleen een kansje nodig had om een deugdzaam sexloos modelmeisje te worden.
  4. Dat deze meisjes telkens weer slachtoffer worden van pooiers kan alleen worden voorkomen door veranderingen aan te brengen in de samenleving. Als wij als maatschappij kunnen zeggen: "stop, dit willen wij niet, dit accepteren wij niet," en daar geloofwaardige strafrechtelijke sancties aan verbinden, dan kunnen we optreden tegen dit soort misstanden, en kunnen deze meisjes een menswaardig bestaan opbouwen buiten slachtofferschap in de mensenhandel, de moderne slavernij. Daarom is het nodig ze langdurig gesloten op te vangen bij behandelende instanties die nauw samenwerken met Justitie, zodat hervictimisatie onmogelijk wordt.

Vraag 20
Wie heeft het initiatief in een pooierrelatie?
  1. De pooier, de vrouw probeert juist weg te komen
  2. De hoer en de pooier zijn allebei marionetten van internationale mensenhandelnetwerken
  3. De hoer bespeelt de pooier zodat hij haar precies zo dwingt als ze lekker vindt.
  4. De pooier heeft alle macht. Die feitelijke positie van overwicht misbruikt hij om het vaak minderjarige meisje te manipuleren om valse verklaringen af te leggen, en zo de rechtsgang te frustreren. Hij brengt haar tot prostitutie en heeft daar voordeel van, en is derhalve een mensenhandelaar. Deze relaties zijn schijnliefdes, en het voorwenden van een liefdesrelatie vult het dwangbestanddeel in van mensenhandel, moderne slavernij.

Vraag 21
Na de wip kruipt de hoer tegen haar klant aan. Hij heeft op zijn leeftijd wat meer tijd nodig om weer op adem te komen. Ze praten wat, hij over zijn leven, zij over haar dromen. Zij vertelt hem over haar arme jeugd, en hoe ze graag voor zichzelf zou willen werken, maar nog een schuld van dertigduizend Euro heeft af te lossen voordat ze kan ophouden te werken voor haar huidige baas, die haar geld afpakt en niet eerlijk tegen haar is. De klant is ontroerd door haar verhaal, en wil haar het geld wel lenen. Dan neemt hij in één keer de schuld over, en kan zij op haar gemak aflossen, en voor zichzelf gaan werken. Hij gunt het haar wel, en hij zal niet eens om rente vragen. Zij geeft hem een dikke kus, en bedankt hem innig voor zijn hulp.

Vul aan: Deze klant is...
  1. ...iemand met een hart
  2. ...vast meer van plan. Die heeft nu een gratis privéhoertje!
  3. ...net in een duizenden jaren oude truc getrapt
  4. ...een mensenhandelaar. Door haar geld te lenen creëert hij een schuld die een feitelijk overwicht inhoudt, waarmee aan het dwangbestanddeel van de delictsomschrijving is voldaan. Door de betalingen te innen wordt het uitbuitingsbestanddeel van de delictsomschrijving ingevuld. Hiermee is het bewijs compleet voor ongekwalificeerde mensenhandel, moderne slavernij. Hij is een mensenhandelaar, zij is zijn slachtoffer. Het is een groot onrecht dat het betalen van zo'n overnamesom nog niet als bewijs van mensenhandel door de zittende magistratuur wordt geaccepteerd.

Vraag 22
De politie en het OM hebben de afgelopen jaren grote aantallen acties uitgevoerd om misstanden in de prostitutie op te sporen en bloot te leggen. De veronderstelling is namelijk dat er vanuit de hoeren geen aangifte of hulpvraag zal komen als er misstanden zijn. Daarom worden er razzia's en overvallen uitgevoerd waarbij zonder melding, hulpvraag of zelfs maar gerede aanleiding vrouwen worden onderworpen aan opsporingsmiddelen. Het gaat dan om door misleiding vergaren van informatie, binnentreden op plaatsen van arbeid, binnentreden in woningen, vernielingen in de zoektocht naar bewijs, inbeslagname van documenten zoals papieren, agenda's, dagboeken en kalenders, inbeslagname van telefoons, tablets, baar geld en computers, en urenlange intimiderende verhoren waarbij gedreigd wordt met arm, werkloos, dakloos en kinderloos maken. Ondanks de massale politieinzet en de manipulaties van de verslagen van verhoren is het resultaat van deze acties extreem mager geweest. De enige zaken waarbij de acties enige bijdrage leverden waren ook zonder de acties aan het licht gekomen. Wat zou voor politie en OM de logische conclusie zijn?

  1. Ik kan niet geloven dat de politie zoiets zomaar doet. Er zal wel meer aan de hand zijn. In de krant noemen ze het toch ook telkens een succes?
  2. Hieruit concludeer je dat de politie te langzaam en te lui is om de mensenhandelnetwerken te volgen. Die spelen razendsnel in op veranderingen, en ontwijken de politie makkelijk.
  3. Dat het eens tijd wordt om de hele heisa op te schorten, te concluderen dat al die misstanden op zijn zachtst gezegd fantasie zijn gebleken, en eens te onderzoeken of de aanstichters van deze brutale burgerrechtenschendingen niet eens op de korrel moeten worden genomen in strafrechtelijk onderzoek naar détournement de pouvoir
  4. De conclusie is dat het misdrijf mensenhandel, moderne slavernij, moeilijk op te sporen is. Het verplaatst zich telkens naar sectoren waar de acties niet plaatsvinden, en door de beperkte opsporingsbevoegdheden is het OM aan handen en voeten gebonden. De conclusie is derhalve dat er meer opsporingsbevoegdheden nodig zijn om door het stilzwijgen van daders, slachtoffers en getuigen heen te breken, grootschaliger politie-inzet noodzakelijk is, en er betere wetgeving moet komen om de bewijsdrempels te verlagen en de strafmaat te verhogen. De zittende magistratuur moet in deze zaken haar obstructionistische houding laten varen en constructief met het parket samenwerken.

Vraag 23
De Wet Regulering Prostitutie brengt veel nieuwe regels waar gemeenten de prostitutie mee kunnen bedwingen. Waar zijn de regels voor gemaakt?
  1. Om mensenhandel te bestrijden en de sociale positie van prostituees te verbeteren.
  2. Om gemeentes de kans te geven misstanden in de prostitutie aan te pakken, want nu kunnen de pooiernetwerken zich achter de bestaande regels verstoppen.
  3. Om rust in de vastgoedmarkt te brengen, door te kunnen garanderen dat waardevermindering van kavels door nabije prostitutie (en andere bedrijvigheden waar het bordje "sex" op kan worden geplakt) kan worden tegengegaan.
  4. Om de gemeentes beter houvast te geven voor hun deel van de interorganisationele taken die zij als ketenpartners in de strijd tegen mensenhandel, moderne slavernij, moeten uitvoeren. Zo hebben zij middelen om dwang en geweld in de prostitutie tegen te gaan. In nauwe samenwerking met hulpverlening, politie en het parket kunnen zij zo de gelederen sluiten en barrières opwerpen voor mensenhandelaren.

Vraag 24
Waarom doen sexwerkers sexwerk?
  1. Omdat het zo gelopen is, en ze er door omstandigheden wel aan moesten beginnen
  2. Omdat ze in de macht zijn gekomen van mensenhandelnetwerken. Die hebben loverboys en pooiers die een zesde zintuig hebben voor kwetsbare vrouwen, die door een criminele machine tot de laatste cent worden uitgebuit
  3. Sex. Geld. Allebei tegelijk. Is het niet logischer te moeten uitleggen dat er mensen zijn die dat niet doen?
  4. Het is voor te stellen dat er vrouwen zouden kunnen zijn die het vrijwillig doen, maar het is gebleken dat het beeld van de vrije, blije prostituee die voor zichzelf kan opkomen een illusie is geweest. Vrouwen worden gedwongen, soms door geweld of psychisch geweld, soms door armoede of een situatie waar hun uitbuiter overwicht op ze heeft. Bij de vrouwen die volhouden zelf te kiezen voor prostitutie moeten er maar eens kritische vragen worden gesteld naar hoe vrijwillig dat nou eigenlijk is.

Vraag 25
Wat is de weg vooruit?
  1. Tja, de gulden middenweg dan maar...
  2. De staat moet prostituees kansen geven om uit te stappen, en daarbij de pooiers genoeg gevangenisstraf geven dat de vrouwen niet bang hoeven te zijn hem ooit weer te zien.
  3. De Nederlandse manier om met alles om te gaan: De hoeren niet vervolgen of controleren zodat ze lekker zaken draaien en omzet maken, en intussen kraaien we in media en parlement dat we het een schande vinden, maar dat we het omdat we zo ruimdenkend zijn maar tolereren. Niemand doet iets om een ander te zieken, en iedereen kan lekker prat gaan op zijn eigen gelijk.
  4. Er moet worden ingezet op het schoon maken van de branche. De conclusie is derhalve dat er meer opsporingsbevoegdheden nodig zijn om door het stilzwijgen van daders, slachtoffers en getuigen heen te breken, grootschaliger politie-inzet noodzakelijk is, en er betere wetgeving moet komen om de bewijsdrempels te verlagen en de strafmaat te verhogen. De zittende magistratuur moet in deze zaken haar obstructionistische houding laten varen en constructief met het parket samenwerken. Als dat niet werkt, rest alleen nog de onvermijdelijke stap van het afschaffen van de prostitutie. Wie kan daar tegen zijn?


Antwoordsleutel:

Elke A: 0 punten.
Al die antwoorden zijn samengeraapt van de opmerkingen van mensen die nooit hebben stilgestaan bij wat er speelt in de hoererij, en die alleen wat vaags hebben meegekregen via de media. Dat zijn op zich meestal goedbedoelende mensen die denken dat ze genoeg weten voor een mening, maar hun huiswerk niet hebben gedaan.

Elke B: -2 punten.
Deze hersenkronkels komen uit samenzweringstheorieën over een grijze onderwereld in de prostitutie, met alle verzinsels die nodig zijn om te zorgen dat die bokkesprongen niet heel raar overkomen als je erover gaat nadenken. En van alle betweters, die zich niets aantrekken van hoe het echt zit, omdat ze hun eigen mening belangrijker vinden.

Elke C: 4 punten.
Elk punt is een tiende van een rapportpunt, dus met alleen C heb je 100% verdiend. Dit zijn de correcte antwoorden.

Elke D: -12 punten.
Die zijn geknipt en geplakt uit wat het OM schrijft, voor de buitenwereld, voor de rechter of voor zichzelf. Vanzelfsprekend raken die kant noch wal. Als je ze ondanks de hysterische taal *toch* kiest, zit er een steekje bij je los en verdien je die 12 punten aftrek.

Als je een leek bent is een 6 of meer voldoende, maar bijstuderen is verstandig. Als je in politiek of hulpverlening werkt zou ik een 9 de ondergrens vinden. Bij een negatief cijfer heb je een mooie toekomst bij Justitie voor je, dan is er toch niks meer aan je te redden.

maandag 12 juni 2017

Antwoord op: Voorrang

Als je met sekswerkerrechten bezig bent, en mensen uitlegt hoe schadelijk het beleid en het stigma zijn voor ons, krijg je heel vaak te horen dat dat geen voorrang heeft, en dat ze die dingen nieteens willen hòren totdat er belangrijkere dingen zijn opgelost.

Niet met die woorden natuurlijk. Het gaat om uitspraken als "Dat is ook vervelend, maar het gaat hier om vrouwen die elke dag verkracht worden" of "We moeten eerst kijken naar de misstanden in de seksbranche" of "Dat leidt af van het aanpakken van de misstanden in de prostitutie" of "Hoe kan je dat belangrijker vinden dan mensenhandel" en nog wel meer, vagere toepassingen van het idee.

Meestal zit er een randje aan dat je tussen de regels door wordt beschuldigd van egoïstisch, naïef of vastgebeten in je eigen navelstaarderij zijn. Dat je niet verder kijkt dan je neus lang is, omdat je alleen kan zien waar je zelf mee temaken krijgt. Hoe durf je aan je eigen belangen te denken als er nog zulke misstanden bestaan? Je negeert die misstanden, die misstanden kunnen je niet schelen, omdat je alleenmaar aan jezelf denkt!

Dat komt dus neer op "Ja, jullie kunnen geen zakelijke financiële producten kopen, worden uit huis gezet, je kinderen worden afgepakt, als je minderjarig bent sluiten we je op in een sekte, je bent een criminogene tweederangsburger en iedereen kotst op je, maar wij zijn ervan overtuigd dat er overal bizarre seksslavinnenverhalen gebeuren, en totdat die opgelost zijn kan je de pot op met je rechten. En dat kan even duren, want we vinden ze ondanks alle burgerrechten schendende sleepnetten en razzia's maar niet."

Het is onzin natuurlijk.

Buiten de prostitutie om kent bijna iedereen deze ookwel. Wie heeft als kind niet gehoord als hij iets vies te eten kreeg "Jamaar de kindertjes in Afrika hebben helemáál geen eten, die zouden maar wàt blij zijn met glazige aardappels." Zolang iemand het erger heeft, mag je niet klagen, en moet je dankbaar zijn. Ook als je best mag verwachten dat je ouders in Nederland je wel beter eten voor kunnen zetten, of je in elk geval niet verplichten om het op te eten. Nee, je moet je schamen.

Als je wil kijken hoe dit soort gedachtes werken, zie je dat er een paar dingen spelen. Ten eerste het idee dat je het ergste idee als eerste aan moet pakken, omdat je ze ziet als een soort stapeltje wat je één voor één af moet werken. Dat is verleidelijk omdat mensen zo hun eigen kleine problemen in hun leven moeten benaderen soms, maar zelfs op die schaal klopt het al niet helemaal.

Het tweede idee is dat je met het behandelen van het probleem van de hoeren de aandacht weghaalt van het probleem van de slachtoffertjes. Dan moet je dus denken dat je maar aan één groep tegelijk kan denken, of maar één groep in de samenleving eerlijk kan behandelen. Of in ieder geval dat het aan een "slachtofferigere" groep kwaaddoet als je eerlijke behandeling wil van een andere groep.

Wat hier gebeurt is weereens een drogredenering. Hij heet de fallacy of relative privation. Helaas kan ik hier geen Nederlandse naam van vinden, zoals wel vaker met drogredeneringen. Die drogredenering gaat erom dat je een onderwerp als onbelangrijk of aandacht onwaardig moet behandelen omdat er (in zijn categorie, soms in het algemeen) belangrijkere onderwerpen te behandelen zijn.

Er zijn omstandigheden waar dat geen drogredenering is. Je make-up bijwerken inplaatsvan de vlam in de pan te blussen is dom, en dan geef je het verkeerde je aandacht. Maar meestal is het gevolg van het ene doen niet, dat je het andere niet doet. Vooral met maatschappelijke dingen als sekswerk, waar alles langzaam gaat, en de uren werk die je erin moet stoppen laag zijn, is het onzinnig om zo te denken. Je kan het best allebei, en nog steeds tijd hebben voor alles in je leven.

Als deze drogredenering wordt toegepast is het weereens om dezelfde reden dat de meeste drogredeneringen op de proppen komen. Er komt een argument wat het denkbeeld van de drogredeneerder niet uitkomt, en er moet een manier komen om dat argument nieteens te hoeven behandelen, laat staan er antwoord op te moeten geven. Er komt emotie bij kijken, en er wordt niet eerlijk geargumenteerd. Dus dat zegt wat over wie deze foute redeneringen gebruikt.

maandag 5 juni 2017

Friend Zone

Vandaag een stukje over iets wat niet met de hoererij temaken heeft. Ik krijg namelijk op mijn mailadres veel meer vragen over seks dan over hoererij, en ik merk wel dat mensen mijn blogje ook veel lezen om wat te leren over seks. Dat gaat veel over simpele seksuele voorlichting, met op nummer één vragen over hoe je aan seks komt, en op nummer twee zorgen over SOA en zwangerschap.

Bestwel vaak zitten daar verhalen aanvast. Ik krijg dan mails van vijf bladzijdes die alleenmaar volstaan met verwarring over hoe seks nou werkt, en wat je nou aanmoet met het andere geslacht. De meeste van die mails komen van mannen, maar vrouwen schrijven ook wel degelijk. Soms is het iemand met een probleem in het autismespectrum die me vraagt om hulp, maar ook juist veel mensen die verder helemaal in orde zijn raken de weg kwijt in de seks.

Iets wat me heel vaak wordt gevraagd door mannen, is hoe je om moet gaan met de friend zone. Dat is dat een man een seksuele relatie met een vrouw wil, maar dat hij al vrienden met haar is, en zij hem alleen als vriend ziet en niet als sekspartner, of zelfsmaar iemand die sekspartner zou kunnen wòrden. Het is een bestwel veel voorkomend probleem, niet alleenmaar in mijn mailbox, maar ook in de rest van de wereld.

Het is een beetje een hype. Toen ik een meisje was had je het woord nog helemaal niet, en ik zou het echtwel zijn tegengekomen want ik las àlle bladen. Tegenwoordig is het overal, en staan er overal onzinartikelen op het internet over hoe de friend zone werkt, en hoe je ermee om moet gaan. Ik lees dat, en ik kan al zien hoe dat voor een heleboel mensen een heleboel teleurstelling gaat veroorzaken.

De mensen die mij vragen naar tips over de friend zone hebben allang al die artikelen gelezen, daarom kennen ze het woord ook, en hebben dus ook hele duidelijke ideeën over hoe het inelkaar zit. En daar klopt niets van, want die verhalen zijn allemaal gebouwd op een heel slecht en heel negatief begrip van hoe vrouwelijke seksualiteit werkt. Al die tips hebben iets machine-achtigs, iets dwingends, en spelen eropin dat vrouwen vaak onzeker zijn.

Ik ga niet alles uitleggen wat vastzit aan het friend zone verschijnsel, want dat liep eerst al over de zeven kantjes heen, en toen besefte ik dat er nog veel meer uitgelegd moest worden om dàt al te kunnen begrijpen, dus dat heb ik geschrapt. Vooral omdat, en dat bedoel ik ècht niet lullig, de mensen die hier problemen mee hebben heel makkelijk misverstaan hoe het werkt, zelfs al leg je alles uit. Het is interessant om te bekijken hoe het precies werkt, maar ik hou het maar bij simpele dingen, want die vinden mensen al moeilijk genoeg.

Vanaf de basisschool krijgen mannen al mee dat ze vanalles niet mogen omdat dat seksueel misbruik is. Soms wordt dat letterlijk zo gezegd, en heel veel wordt meer ingegoten door hoe we als maatschappij tegen mannen aanpraten. Mannelijke seksualiteit wordt als iets agressiefs, gevaarlijks en negatiefs gezien, dat alleen tevoorschijn mag komen in een hele bepaalde vorm en alleen binnen de grenzen van het relatiedenken.

Tegelijk zien we ook om ons heen wel dat die regels overal geschonden worden. En dat dat wèrkt. Maar ook dat mannen die dat net teveel doen worden gezien als players, macho's, foute mannen en zelfs verkrachters. En hoeveel net teveel is, dat hangt er maar net van af wie er kijkt en hoe. Dat zorgt natuurlijk dat mannen nooit weten hoeveel over die regels heenstappen nou veilig of goed is.

Daarmee zijn we er nog niet.

Seksueel contact maken is de rol van de man. Hij moet het initiatief nemen, en de vrouw interesseren. Als hij geluk heeft doet hij dat per ongeluk, en gaat zij hem wel verder uitlokken, maar de openingszet is altijd van de man. Hij moet haar verlangen wakker maken. Ik krijg nu vast in de reacties vrouwen die vertellen dat ze zelf ook initiatief nemen, en die moeten deze paragraaf nog maar eens beter lezen.

Als een man een vrouw seksueel benadert, zit daar een element van risico nemen in. De man kan afgewezen worden, en dat is geen fijn gevoel. Afwijzing wordt bovendien ooknog vaak nogal hard of gemeen gedaan, en daar worden veel mannen schuw van. Bovendien is er de stress dat je als man eigenlijk maar één kans krijgt, want als je een seksuele openingszet hebt gedaan die is afgewezen, houdt ze daarna altijd nog afstand. Probeer je het nog een keer, dan ben je een opdringerige loser.

Daar komt nog bij dat mensen geen idee hebben hoe hun seksualiteit werkt, en dus maar wat doen. Dat wordt heel snel ongemakkelijk, en daarmee is een man snel in haar ogen een opdringerige zak, terwijl hij eigenlijk alleen onhandig is en ze hem best aardig had kunnen vinden. Zelfs de ranzige openingstruukjes van pick up artists werken, omdat het danwel domme en scheve technieken zijn om een vrouw te benaderen, maar tenminste een techniek is, en niet maar-wat-doen.

Mannen die er lol aan hebben, en die er een spelletje van maken, die hebben er veel minder moeite mee. Die worden ookwel afgewezen, maar die vinden het een deel van het spel. We noemen ze niet voor niets players. Die maken het daarmee ook ontspannener en leuker voor de vrouw. Het enige wat ze hun slechte naam geeft is dat het voor hem een spelletje is, en zij denkt dat ze hem serieus aan de haak heeft.

Vrouwen zijn er heel duidelijk en open over dat ze weliswaar versierd worden door foute mannen en players, maar dat die mannen een probléém zijn. Die bad boys zijn iets waar veel over geklaagd wordt, en waar veel over geschreven wordt dat die afgekeurd worden, ookal is dat eigenlijk helemaal niet zo. Ze zijn een geliefd uitje om mee uit de band te springen, en later af te zweren als de dolle rit voorbij is. Dat is weer een rare kronkel in onze samenleving.

Foute mannen zijn de Malle Babbe voor vrouwen. Lekker onzedig je uit laten wonen, en geen risico dat hij ook echt wat met je wil, dus je leven ingewikkeld maakt. En acheraf kan je dan hem de schuld geven van je uitspatting, want jij bent een nette vrouw die uitwas op huisje-boompje-beestje en hij heeft je meegesleept. Nou ja, ik heb er vier jaar geleden ookal een stukje over geschreven, maar dan uit een ander perspektief.

Ik schrijf misschien ooit nogweleens een stukje over hoe mannen en vrouwen elkaar benaderen, en wat er wel en niet aan werkt, maar eerlijk gezegd heb ik er geen vertrouwen in dat de mensen die het kunnen gebruiken het gaan snappen. De mensen die het wel snappen hebben het weer niet nodig, en mijn collegaatjes vinden het weer kleuterschool-spul. Dat levert me vooral heel veel haatmail en kritiek op, en daar doe ik het weer niet voor. Daarom ligt het ook al heel lang op de plank.

Mensen zijn heel gevoelig voor hoe ze gezien worden. En mannen zijn dus ook gevoelig voor hoe er gekeken wordt naar mannen die seksuele benaderingen doen die niet goed worden gekeurd. Die krijgen de hele tijd te horen hoe er vanalles fout is aan hoe mannen vrouwen benaderen, en die worden daar een beetje bangig van. De mannen die zich daar niets van aantrekken, en hun libido volgen, die stappen daar wel overheen. Maar heel veel mannen, die durven dat niet.

Die mannen zijn bij hun benaderingen van vrouwen dus heel veel bezig met niet-foutdoen. Die laten alles bepalen door wat een collega van me guilt avoidance noemt. Ze zijn respectvol, laten zien dat ze netjes feministisch en non-threatening zijn, laten alle initiatieven aan haar over omdat zij het tempo mag bepalen, en als ze daar te goed in zijn dan komt haar libido dus ook helemaal niet los.

Nou zijn er genoeg vrouwen die gewoon een vent willen, ook als hij niet met elke blik een donderslag in hun kut veroorzaakt. Dus ook zulke mannen komen wel aan de vrouw. Vooral als ze samen gaan drinken, en ze met hun zatte koppen al die bekrompenheid vergeten, en gewoon aan de slag gaan. Dan komt het wel goed, want dan heb je aan het relatiedenken een duidelijk uitgestippelde verwachting die je wel naar bed leidt.

Maar dat moet je dan maar net gebéúren. Als je passief probeert om vooral geen aanstoot te geven, ben je niet bezig om je begeerde te verleiden. Dan ben je maar aan het hopen dat het gebeurt, en dat het dan ook nog met jóú gebeurt, en ze niet een andere man kiest. Het is niet verkeerd om zo te proberen om je liefdesleven te laten gebeuren, en niemand zal het je kwalijknemen, maar je neemt niet de verantwoordelijkheid zo.

En het gaat mis als hij dan denkt dat die seksuele relatie dan "hoort" te gebeuren. Hij is non-threatening en a-seksueel vrienden met haar geworden, en dan gebeurt er niets. Inplaatsvan te accepteren dat hij hoopte op een mazzeltje, gebeurt het dan te vaak dat hij gefrustreerd raakt over dat het niet gebeurt, en boos wordt dat het niet seksueel wordt ookal is hij nog zo'n gewillige vriend. En dan gaat hij klagen over de friend zone.

De friend zone is het resultaat van de veilige route. Hij heeft nooit risico genomen om afgewezen te worden, hij heeft zijn seksuele interesse altijd verborgen, en nu is hij een platonische, a-seksuele vriend. Als hij handig is kan hij dat nog omdraaien, als hij geluk heeft kan zij besluiten om eens hem te benaderen, maar anders is hij de man die al lang doet alsof hij gewoon alleen vrienden wil zijn maar dat eigenlijk niet meent.

Want als je eerst verbergt dat je seksueel geïnteresseerd bent, en dan als vertrouwde vriend bij haar komt, dan voelt het heel creepy als je opeens vanaf je vertrouwenspositie probeert om er iets seksueels van te maken. Zij voelt zich ongemakkelijk omdat ze een vriend niet pijn wil doen met een afwijzing, maar ze is wel in een lastig parket gebracht omdat hij niet eerlijk was over zijn interesse. Dat voelt als het schenden van vertrouwen.

Laat staan dat je haar ook niet voordat je seksuele interesse toonde de kans gaf om je te vertellen hoe ze hem ziet zitten. Hij is misschien helemaal niet haar type. En als hij haar direct had benaderd had ze hem afgewezen. Nu heeft hij weken, maanden of jaren geïnvesteerd om dichtbij te komen voordat hij haar de kans gaf om dat te beslissen, en hij voelt zich bekocht voor iets wat hij zelf deed om maar geen risico te lopen.

Mannen worden niet door vrouwen in de friend zone gezet. Daar stappen ze zelf in, om dichterbij te komen en niet met open vizier haar seksueel te interesseren. Of hij dat nou deed omdat hij verkeerd geleerd heeft met vrouwen om te gaan of omdat hij geen risico durfde te nemen, dat maakt niet uit voor wat er gebeurt. De man is het verkeerde pad ingeslagen, naar een plek waar hij niet wil zijn. Dat moet je niet bij haar zoeken.

Allemaal de schuld van mannen dus? Nee, dat helaas nou ookweer niet. Want een vent die zich voor je uitslooft is erg makkelijk om je aan te laten leunen, en als je een beetje doet alsof je niet ziet dat hij eigenlijk met iets anders bezig is, heb je eigenlijk gewoon een dienaar zonderdat je ooit er iets voor hoeft terug te doen.

Intussen weet vrijwel elke vrouw, behalve de héél onervaren meisjes, dat die man eigenlijk bezig is om te proberen zich te bewijzen als seksuele partner. Die weet best dat hij zoekt naar een begin van een liefdesrelatie. Maar het is heel ongemakkelijk om hem daarover te confronteren als hij zijn best doet om het niet zo te laten lijken, en juist héél makkelijk om je maar te laten bedienen. Dus veel vrouwen laten het maar een beetje gebeuren.

Als een vent zich zo wil gedragen, moet hij dat zelf weten. Bovendien weet je helemaal niet zeker dat hij niet echt meent wat hij zegt over dat hij gewoon vrienden wil zijn. Of misschien kwets je hem wel als je dit van hem afpakt. Het is heel makkelijk om jezelf aan te praten dat je niet hem van zichzelf hoeft te redden. Maar dan moet je ook niet moeilijk doen als hij zich achteraf gebruikt voelt. En al helemáál niet gaan doen alsof hij jóú dan heeft gebruikt!

Dat is helaas ook in de mode namelijk. Als een friendzone eindelijk ophoudt, omdat het de vent duidelijk is geworden dat hij nooit iets romantisch gaat vinden met die vrouw, dan haakt hij af. Die is verbitterd en afgeknapt, en houdt op met zijn verwennerij. Dat gaat meestal in één keer, als hij eindelijk aan het eind van zijn Latijn is. En dan hoor ik eerlijk verbaasd aan hoe vrouwen dat lullig van hem vinden.

Soms is het zelfs nog èrger. Dan gaat de vrouw doen alsof alle liefde en aandacht en diensten die hij haar heeft gegeven, nu dat hij heeft laten zien dat hij haar eigenlijk als partner wou winnen, een soort misbruik is geweest. Omdat het nu, achteraf gezien, een soort seksuele toestand is geweest. En seks is eng, dus hij heeft haar iets verschrikkelijks aangedaan. Het is te gek voor woorden.

Er zijn ook mannen die tijdens de friendzone-periode zo duidelijk bij haar rondhangen dat andere mannen wel snappen wat er aan de hand is, en de vrouw niet benaderen. Daar klagen die vrouwen dan tijdens of na de friendzone-relatie over, en vinden het niet eerlijk dat hun aanbidder ze seksueel blokkeert. Maar de gedachte dat ze hem dan weg moeten sturen uit de friendzone blijft dan handig genoeg weg. Want het is toch net te comfortabel om op te geven.

Als je slim bent trek je er meteen de stekker uit als je het begint te merken. Als je het door laat gaan dan wek je verwachtingen. En dat weten de vrouwen die het zich vrolijk laten gebeuren ook best. Daarom worden ze achteraf ook zo boos over de verwachtingen die ze hebben gewekt, en nooit de bedoeling hadden in te lossen. Zolang ze kunnen doen alsof ze het nooit hadden hoeven weten kunnen ze doen alsof ze niet egoïstisch hem hebben uitgemolken.

Er zijn veel smoesjes om er niet de stekker uit te trekken. Het is meestal netzogoed een gebrek aan lef als wat die friendzone-vriend heeft, en vaak gewoon een verhaaltje over dat je hem niet wil kwetsen, zodat je het je langer aan kan laten leunen. En dan vooral niet doordenken over hoe hard hij gekwetst zal zijn als hij er na maanden of jaren achterkomt dat hij nooit een kans heeft gehad, maar jij hem daar nooit mee geconfronteerd hebt.

Het is onzin om over die mannen te klagen die de brui geven aan je behandelen als een prinsesje. Je hebt het je laten aanleunen, en hij heeft geen plicht om daar altijd mee door te gaan. Voor jou is het netzogoed je eigen schuld dat het zover kwam als voor hem. Jij hebt er alleen voordeel van gehad, en hij nadeel, dus bij hem is het dommer, en bij jou is het egoïstischer. Jullie gaan allebei niet vrijuit.

De friendzone is iets doms wat wordt gedaan om niet het lef te hoeven hebben om de confrontatie aan te gaan. Heel afentoe werkt het, en meestal loopt het gewoon dood. Als je het doet, ben je dom en verdien je wat je krijgt. Als je het je laat aanleunen, verdien je het ook om als een opportunistische potverteerder te worden gezien. Zie maar wat er gebeurt als je het lef niet hebt om eerlijk en open over je romantiek en seksualiteit te zijn.

maandag 29 mei 2017

Antwoord op: Zo ver zullen ze niet gaan.

Heel vaak hoor je sussend, als je net verteld hebt wat er nou weer voor plannen worden gemaakt in de overheid om nog meer rechten, nog meer plekken en nog meer menselijkheid van ons af te pakken, dat je het overdrijft. Ten eerste omdat ze het voelen alsof je het veel te serieus neemt, ten tweede omdat ze denken dat de overheid wel terug zal schrikken van vergaande maatregelen die echt zware gevolgen zullen hebben.

Vooral klanten hebben die ideeën. Die kijken ernaar, en die zien hoeveel geld de overheid aan ons verdient, hoeveel extra overlast en ellende het op zou leveren als we niet in rust en vrede onze klantjes blij konden maken, en die denken dat niemand zo mal kan zijn om te denken dat je hoererij echt onder de knoet krijgt, want dat is nog nooit gelukt, en iedereen weet dat toch. Wie zou nou de kip met de gouden eieren slachten? Genoeg politici die zelf ook klant zijn.

En ik antwoord: was dat maar waar.

Ja, er zijn genoeg politici klant. En ja, we doen genoeg belangrijke dingen voor de samenleving, al was het maar als bliksemafleider. En ja, we betalen ontiegelijk veel belasting, en ja, we doen niemand kwaad. En ja, we trekken toeristen aan en we zijn leuk om goede sier mee te maken om te laten zien hoe ruimdenkend Nederland wel niet is dat ze ons laten bestaan. Maar toch beschermt ons dat niet.

Je ziet het overal. Rotterdam maakt escorts en thuisontvangsters het leven onmogelijk. Utrecht heeft de hele aanloopsector vernietigd. Den Haag en Groningen pakken niet de locaties als eerste, maar onderwerpen de meiden aan Stasi-praktijken en laten ze koeioneren door de zedenpolitie. Amsterdam koopt de enige panden waar het legaal is om te werken op, omdat ze van ons afwillen. En ondanks alle gevolgen gaan ze gewoon door.

Die zijn niet bang om het lid op de neus te krijgen. Ze weten dat we tochwel doorgaan. Ze weten dat wàt ze ook doen, wij tòch wel door zullen werken. Het is nog nooit gelukt om hoererij helemaal kapot te krijgen, in elke tijd en op elke plek, dus ze kunnen doen wat ze willen zonder het risico te lopen dat de hoererij kapotgaat. Dus kunnen ze ons zo hard ze willen aanpakken, en dat doen ze graag.

Kijk maar om je heen, naar de razzia's, naar de heksenjachten, naar al de sluitingen, naar uitsterfbeleid, naar de wetten waarmee we voor het eerst sinds meer dan een eeuw strafbaar worden, naar de verpreutsing en de onzin in de media. Zo ver gaan ze wel. Zo ver zijn we al gegaan. En we weten nog nieteens wat ze verder nog gaan verzinnen.

maandag 22 mei 2017

Ziek geweest

Dit was niet de eerste keer dat ik een stukje overgeslagen heb. Ik heb weleens writers block gehad, ik heb weleens vakantie gevierd, en natuurlijk met de feestdagen ben ik ook niet met mijn blog bezig. Dit was volgens mij de eerste keer in de acht jaar dat ik mijn blogje al schrijf dat ik een keer heb overgeslagen omdat ik ziek was. Ik heb weleens griep gehad, maar dan schrijf ik meestal juist méér, omdat ik niet kan sporten en werken, en dus meer tijd heb.

Ik ben een beetje geheimzinnig geweest over wat ik nou had, maar nu ik beter ben kan ik weer helder nadenken, en kan ik ook zien dat dat niet zo'n kwaad kan. Ik had een oorontsteking. Het begon met een beetje een verstopt gevoel in één oor, wat ik niet kon oplossen met schoonmaken, en midden in de nacht werd het pijn, zodat ik niet kon slapen. De volgende ochtend leek het minder erg te zijn geworden, maar het bleef maar terugkomen, en ik kon echt niets meer.

Mijn klanten moest ik afbellen, en telefoneren met een oorontsteking wil ik echt niet meer hoeven doen. Ik was lusteloos, traag, ik kon niet slapen en ik had geen honger. Ik zat alleenmaar koffie te drinken, warme truien uit mijn kledingkasten op te zoeken, en ik wachtte ongeduldig tot het over zou gaan. Oorontsteking lijkt zoiets lulligs, maar ik kon echt niets meer, het was echt iets wat me helemaal ondersteboven had.

Tegelijk was het ergste gewoon dat ik af moest wachten, en dat ik me verveelde. De pijn was soms heel heftig, maar meestal gewoon iets wat me dwarszat zonderdat ik er echt mee bézig was. Aspirinetjes en paracetamolletjes hielpen ook maar een beetje, en ik werd er gewoon ongeduldig van. Ik had dingen te doen, en mensen te zien, en inplaats daarvan was ik nu aan het afwachten om beter te worden.

Ik ga niet makkelijk naar de dokter, want ik voel me altijd een beetje opgelaten als ik kom zeuren over een pijntje of een plekje, maar zo'n oorontsteking voelt als de tentnagel in het hoofd van Sisera. Bovendien merkte ik dat ik in het oor wat ontstoken was echt veel minder was gaan horen, dus ik begon me wel zorgen te maken. Dus tochmaar een afspraak gemaakt, en de volgende dag kon ik al terecht.

Mijn huisarts is best een fijne. Hij is in elk geval stukken beter dan die ik daarvoor had gehad. Die waren meestal zo overstuur over mijn seksleven en mijn werk dat ze meer bezig waren met ongemakkelijk zijn dan met me goed behandelen. Deze is ook niet helemaal op zijn gemak met de hoererij, maar hij doet gewoon een beetje normaal tegen me, en doet niet alsof hij me voor moet schrijven dat ik op moet houden met mijn werk om medische redenen.

En toch hè? Toen ik bij hem kwam en begon over mijn oorontsteking begon hij eerst met een onderzoekje, maar piepte er tòch tussendoor dat hij ging zoeken naar een reden dat mijn oorontsteking door mijn werk kon komen. Hij vroeg zich af of ik "iets" in mijn oor had laten proppen, en of ik sperma in mijn oor had gekregen. En dat sommige SOA ook naar andere stukken van je lijf kunnen verspreiden.

Daar zit hij natuurlijk fout mee, als dokter moet hij daar eigenlijk overheen kunnen kijken. Maar ik kan het hem niet echt kwalijk nemen, want ik deed dat namelijk óók. Toen ik ziek werd ging ik me meteen afvragen of dit nou mijn onzedelijke leven was wat me nu ging inhalen. Ik weet natuurlijk wel dat dat onzin is, maar je kan niet zovaak een verhaaltje aanhoren zonderdat het toch ergens blijft hangen, en je op een moment van zwakte toch aan jezelf gaat twijfelen.

Ik kreeg pillen en druppels mee, en die hebben binnen een paar dagen de boel opgeknapt. De pijn was snel weg, maar de pillen maken me ook suf, dus ik kreeg niet meer gedaan. Ik kon tenminste weer gemakkelijk zitten, en ik heb een boel TV gekeken. Dat doe ik normaal nietzoveel meer, maar als je suf bent van de pillen is het wel fijn. Het heeft nog wel eventjes geduurd voordat ik echt beter was.

Nu ben ik weer helemaal mezelf, maar natuurlijk heb ik geen drol gedaan aan stukjes schrijven. Daar ga ik deze week weer mee beginnen, maar voor nu hou ik het even hierbij. Ik ga niet proberen in te halen, want dan ben ik extra werk aan het doen als ik toch al zoveel op moet pakken.

zaterdag 20 mei 2017

Weer bijna beter

Vandaag ben ik een stuk beter dan gisteren, de medicijnen beginnen echt wat te doen, maar ik heb geen stukje voor nu en ik ga zo hard werken als ik kan om maandag een stukje te kunnen plaatsen. Sorry allemaal!

vrijdag 19 mei 2017

Misschien twee stukjes missen

Ik denk dat ik het deze week niet ga kunnen, en eigenlijk maak ik me een beetje zorgen over mijn stukje op maandag, want ik zou daar al een stuk op weg mee moeten zijn en ik doe deze week helemaal niets.

donderdag 18 mei 2017

Niet haalbaar

Ik ben nog steeds niet lekker, en ik verveel me dood, maar ik kan niet lang genoeg schrijven om een stukje te maken. Het is even niet haalbaar.

woensdag 17 mei 2017

Medicijnen

Ik ben nu naar de dokter geweest, en heb medicijnen. Dank je iedereen voor alle beterschapkaartjes via mijn mail!

maandag 15 mei 2017

Geen stukje

Ik ben dit weekend ziek geweest, en ik ben nog steeds beroerd, dus vandaag even geen stukje.

maandag 8 mei 2017

Antwoord op: Maar het is mijn mening

Als je in discussie gaat met mensen die rare ideeën verspreiden over iets waar jij wèl wat van weet, kom je veel mensen tegen die hun ideeën wel met hun hele hartje belijden, maar eigenlijk er helemaal geen achtergrond bij hebben, en er nooit over hebben doorgedacht. Als je daarmee in discussie gaat, en vooral als je uit gaat leggen hoe het wèl zit, en laat zien dat wat ze zeggen niet klopt, krijg je vaak te horen dat het "gewoon" hun méning is.

Heel soms komt het als een soort verontschuldiging. Dat ze niet bedoelden om echt bij te dragen aan een discussie over je onderwerp, maar dat ze gewoon wouden vertellen hoe ze zich erover voelden. Maar veel vaker krijg je het als koppige opmerking, waar ze vast willen houden aan hun ideeën en helemaal niet van plan zijn zich ervanaf te laten brengen alleenmaar omdat zij geen onderbouwing hebben en jij wel.

Zoveel mensen gebruiken "dat vind ik gewoon" als een manier om te zeggen dat wat ze betogen niet open is voor discussie, dat het normaal wordt gevonden. Zolang het een mening is die niet in het kleine groepje officiële foute meningen thuishoort, zoals seksisme, racisme, islamofobie of homofobie. Dan is "gewoon vinden" namelijk opeens nietmeer genoeg. Als je iets "gewoon zo vindt", heb je dus een mening die màg, en die kies je net als je truitjes, gewoon wat je vindt dat er bij je past.

Kom je aan die mening, dan heb je het gedaan. Dan ben je gemeen, want je laat iemand niet in zijn waarde, of je gunt hem zijn mening niet. En we hebben toch recht op vrije meningsuiting? Dan mag je toch iemands mening niet tegenspreken, of hem er ongemakkelijk over laten voelen door te laten zien dat er geen sikkepit van klopt? Het is toch alleenmaar een mening, en de mening van iemand anders, daar heb je toch niets over te zeggen? Zelfs niet als die mening wordt uitgedragen als de waarheid?

Je hoort ze ook vaak de zin gebruiken: "We gaan het niet eens worden." Ze weten namelijk al dat ze helemaal niet van hun mening af willen wijken, en jij blijft maar met argumenten komen, zo onbehoorlijk. En ze hebben nèt nog gezegd dat het hun méning was, misschien zelfs met een "Punt!" of "Klaar!" erachteraan. Dan is het gesprek afgelopen, want het is hun mening en daar heb jij niets mee temaken.

Anders hoor je ook weleens: "Als je het daar niet mee eens bent, dan hoeven we niet eens in discussie te gaan." Dan heeft die persoon besloten dat hun standpunt hun mening is, die ze behandelen als de waarheid. Als jij daar tegeningaat ben je daarmee iets aan het zeggen wat ze aan die mening afmeten. Natuurlijk ben je dan fout en dom en gemeen. Dat is iets wat ik al eerder heb behandeld, de petitio principii.

We krijgen zoveel Amerikaanse TV te zien, dat we zijn gaan geloven dat wij die het grondrecht van de vrije meningsuiting hebben. Dat is trouwens niet zo. Ze lichten in Nederland gewoon schrijvers, activisten en cartoonisten van hun bed als ze iets schrijven wat de overheid niet bevalt. En al hadden we dat recht, dan was dat alleen dat je niet vervolgd kan worden voor wat je zegt. Niet dat iedereen verplicht is om eerbiedig te luisteren en respect te hebben voor je mening.

We krijgen van kindsafaan te horen dat je "respect moet hebben" voor de mening van andere mensen. Dat heb ik vroeger ook geloofd, en ik heb het zelf ookwel belerend tegen andere mensen gezegd. Maar hoe meer ik in discussie moet met mensen over dingen die er ècht toe doen, hoe minder ik dat eigenlijk logisch vind. Waaròm zou je respect moeten hebben voor de mening van andere mensen? Mènsen krijgen het respect als mens, dat je aanneemt dat ze als een volwassene hun mening kunnen onderbouwen. Respect voor hun méning moeten die mensen eerst maar zelf verdienen.

Toch vinden mensen dat moeilijk te begrijpen. Als ze iets publiek zeggen, en je reageert daar inhoudelijk op, dan zoeken ze, door het tot hun mening te verklaren, een soort bescherming. Door te zeggen dat iets hun mening is, hebben ze het van een publiek debat een persoonlijke kwestie gemaakt. Zet je dan door met de discussie, dan ben je daarmee iemand persoonlijk aan het aanvallen. En dat is heel lelijk van je.

Dat is niet logisch. Maar de meeste discussies zijn helaas niet logisch. Hoe meer ik over logica leer, hoe bevrijdender dat is, want je ziet steeds makkelijker wat nou wel en niet goede argumenten zijn, en wanneer je jezelf aan het bedotten bent en wanneer je gewoon gelijk hebt. Het maakt je zekerder en het maakt je ook veel sterker als je dingen voorelkaar wil krijgen.

Maar discussies zijn meestal helemaal niet zo logisch. Mensen werken gewoon niet zo. Als je logica wil gebruiken moet je het eerst leren, en dan gedisciplineerd toepassen, de hele tijd. Dat doet haast niemand. Zelfs als mensen zeggen dat ze iets logisch vinden, betekent dat niet dat ze het hebben geanalyseerd met logica, hun premissen hebben getoetst, en hebben gecheckt of ze geen logica-fouten maken. Dan zeggen ze eigenlijk alleen dat het niet voelt alsof wat er gezegd is, botste met hun wereldbeeld.

Het gaat om het gevóél dat je gelijk hebt. En dat de ander dat niet heeft. Je vergelijkt geen argumenten, je bent een wedstrijdje aan het doen wie de ander onzeker kan maken, voordat jij zelf voelt dat de moed je in de schoenen zakt. En als je de ander onzeker wil laten worden, heeft logica er weinig mee temaken. Je komt niet bij een conclusie door je door redeneringen te laten leiden, maar door wat emotioneel goed voor je voelt.

Dan is schokken en laten zien dat je boos en verontwaardigd bent het sterkste middel. Je moet je ergens boos over kunnen maken. Je moet liefst een slachtoffer zijn van de ander. Of er één vertegenwoordigen. Je wilt iemand zich laten schamen, zich schuldig laten voelen dat hij bezigzijn met iemand anders onbehoorlijk aanpakt. En daar heb je met het verklaren dat de ander onbehoorlijk is omdat hij je je mening niet gunt, een hele makkelijke manier voor.

Dat het zo werkt hoor je ook best vaak terug als je erop gaat letten. Je hoort vaak iemand iets zeggen wat je weergeven kan als "Ik heb nu naar je uitleg geluisterd, maar ik voel het nog steeds zo. Dus ben ik niet overtuigd." of "Jij hebt nou wel argumenten aangevoerd, en ik heb niks, maar ik ga lekker toch mijn mening niet veranderen. Goedendag." ookal zijn ze nooit zo eerlijk en duidelijk. Ze willen doen alsof zij de autoriteit zijn, de rechter die bepaalt of jij overtuigend genoeg was.

Maar er is nog een middel, en dat is sociale druk. Want wie ben jij nou? Zij zijn een hoge ome bij een overheidsorganisatie, of een politicus, of een smeris, of iemand die namens een NGO predikt. Dat zijn mensen die je serieus hoort te nemen, want ze hebben autoriteit, en weten het dus beter dan jij. Of jij nou betere argumenten hebt of niet. Dat heet een "ad verecundiam" argument.

Als iedereen je tegenstander serieusneemt, dan móét hij wel gelijk hebben, toch? En dat is helaas het argument wat de meeste mensen voor de meeste dingen gebruiken. Een hoge Piet heeft iets gezegd, dus dat geloof ik. Een heilig boek heeft het gezegd, dus klopt het en moet je me er niet over in de war brengen. Het OM heeft gezegd dat het zo is, en dus is het zo. Het is feministisch om dit te vinden, dus vind ik dat.

En dat wordt ooknog omgekeerd gebruikt. Want als je logica hebt gebruikt om te laten zien dat iemands argumenten niet aansluiten op hun premissen, hun argumenten niet naar hun conclusie leiden, dat hun premissen niet kloppen of dat ze een logisch conflict hebben tussen verschillende delen van hun redenering, dan gaan ze niet in op de fouten in hun argument. Want dat hoeft niet. Want wie ben jij nou? Je hebt niet de autoriteit om iets over hun logica te kunnen zeggen. Want logica, dat is ook maar een mening.

Meningen zijn een idee waar je je goed bij voelt. Het gaat om het gevoel. De emotie die je hebt bij wat je gelooft. En bij wat je niet gelooft. Want als iets niet goed voelt, ookal is het nog zo goed onderbouwd, dan geloven mensen het toch niet. Want ze hebben er de foute emotie bij. Dat is ookwel bekend als het ad ignorantiam argument, en dan bijzonder het argument from incredulity.

Het gaat er dan om dat je niet aan de argumenten wil die je te horen krijgt, of dat je niet in staat bent om te begrijpen waar het om gaat. Zolang je het maar ongelooflijk vindt, kan je doen alsof je immuun bent voor de argumenten van de andere kant. Dat werkt puur op gevoel, puur doordat je wegwuift wat de ander te zeggen heeft, want je brengt niets in tegen de argumenten waarvan je zegt dat je er je niets van aantrekt.

Al dit soort schoolpleingekift, dat je met een wedstrijdje elkaar schuld en schaamte aanpraten, en door de meeste lachers op je hand te hebben, en de meeste moraalridders, kan bepalen wie er gelijk heeft over een onderwerp, dat zit diep. Het is iets waarvan we ergens als cultuur wel snappen dat het niet klopt, maar we gebruiken het zo vaak om de status quo maar te bewaren, dat het te nuttig is om er echt kinderen over op school te leren dat het onzin is.

Want reken maar dat het makkelijker regeren is over mensen die niet kritisch analyseren en niet logisch nadenken. Die kan je alles vertellen wat ze maar lekker vinden om te geloven. Als je de mensen zover krijgt dat ze "bellyfeel" voor je ideeën hebben, dan hoef je nergens meer van te laten zien dat het klopt. Of iets klopt, dat voel je in je onderbuik. En meningen krijg je pasklaar van de media direct je geest in gegoten.

Ik ga mijn stukje over de media niet herhalen. Daar leg ik uit hoe de media ons veelmeer vormen dan je zomaar ziet, en veelmeer invloed heeft op wat we denken dat onze eigen gedachtes zijn. Door te lezen denk je dat je een eigen mening vormt, maar wat je leest heb je niet zelf bedacht. Wat je op TV ziet, heb je niet zelf gezien. Een echte eigen mening vormen kost werk, en daar heb je veel discipline voor nodig. En logica.

Meningen zijn geen feiten. Meningen zijn wat je ergens van vìndt. Dat is een waardeoordeel. Feiten, dus hoe iets echt ìs, die merken niets van wat je vindt. Die zijn op een bepaalde manier, en met het uitzoeken wat die feiten zijn kan je daarover leren. Als je iets vindt over feiten, en die feiten zijn anders, dan is je mening gewoon fout. Dat heeft niets met respect te maken.

Mijn antwoord op al deze dingen is: Je mening mag je houden, het gaat om wat je doet. En als het gaat om wat je doet, en dat echte gevolgen heeft voor mensen, ookal is dat alleenmaar met de stigmatiserende onzinverhalen instemmen, dan doet die oprechte maar onterechte mening van je echt kwaad, en dan mag ik je daar best op aanspreken. Je bent verantwoordelijk voor wat je doet. En daarom word je aangesproken op het verkopen van je onzinmening.

Dat iets jouw mening is, betekent alleen wat voor jouzelf. Het maakt je verhaal niet beter, het is geen bewijs dat je gelijk hebt, het betekent ook niet dat ik dat verhaal serieus moet nemen. Vooral niet in een serieuze discussie over serieuze dingen. Het is geen wedstrijdje wie het hardste gelooft in zijn verhaal, wie het meest overtuigd is van zichzelf. Een discussie is een vergelijking van argumenten. En dat je iets vindt, is geen argument.

Met veel dank aan mijn statistiekmannetje!

woensdag 3 mei 2017

Uithoorn, Argos, Wagenaar en een lintje

Al het nieuws bijhouden doe ik al een hele tijd niet meer. Het is teveel, en mijn lezers vinden het maar niets. Maar dit blogje is mijn uitlaatklep, dus als ik het niet meer inhou komt er toch een nieuwsstukje tussendoor. Het is dus een stukje over een paar dingen waar ik wat over kwijtwil, en het is geen overzicht van alles. Ik wil nieteens zeggen dat het ook echt het belangrijkste is van wat er in het nieuws is gebeurd.

Uithoorn
Dit is geen groot nieuws. Dit is geen nieuwe wet die doorgedrukt gaat worden, dit is niet een hele hoerenbuurt die verboden wordt door een gemeente, dit is eigenlijk iets kleins wat meestal alleen in de achtergrond gebeurt. Een vrouw is betrapt op sekswerken vanuit een huis, en ze wordt dus op straat gezet, want we noemen dat illegaal ookal is het eigenlijk nog niet verboden. De buurt krijgt dat te horen, en wordt agressief Het ging deze keer alleen verder dan normaal.

Er is een stijgende lijn in hoe vijandig buurten zijn als ze van je werk horen. Dat komt vooral doordat de media steeds heftiger ophetzen, en ik mag eigenlijk blij zijn dat mijn eigen ervaring met dit soort toestanden zo lang geleden is. Ik was heel naïef, en toen was geweld tegen hoeren nog niet zo geaccepteerd. Het stigma maakt van mensen monsters.

Het heeft me eventjes gekost om genoeg informatie voor een stukje te verzamelen, maar gelukkig heb ik een fijn netwerk. De vrouw in kwestie ken ik niet, en ik weet niet of ze dat wel wil. Als ze wil kan ze me mailen, maar ik denk dat ze liefst helemaal uit de spotlight blijft. Gelukkig kom je via via genoeg dingen tegen, vooral als collegaatjes klanten hebben die bij de nooddiensten daar werken.

In Uithoorn staat de Gasperiflat. Galerijhoogbouw, waar op de onderste verdieping aan het eindje een flat was die werd verhuurd aan een hoer. Ze werkte al lange tijd. Degene die me erover vertelde wil niet dat ik vertel hoe lang, maar het was bestwel even, vele maanden. Dat ging natuurlijk heel lang goed, want niemand hoeft te merken dat je hoert. Klanten glippen naar binnen, en sluipen weer naar buiten.

Dat veranderde toen de politie op websites ging stropen naar advertenties, en een nepafspraak maakten om te komen controleren. Bij de politieoverval konden ze niets vinden wat illegaal was, maar ze hebben wel bij de buren gepolst of die misschien met iets konden komen waardoor ze de hoer aan konden pakken. Zo komen de buren er dus achter dat ze hoer is, en dan begint de ellende.

Ik krijg verschillende dingen te horen over de meid die daar werkte. Soms is ze de bewoonster, soms is ze dat niet, soms gaat het om twee meiden die daar werkten, soms is het een meid die daar werkte en de vriendin die haar kwam helpen verhuizen, ik krijg er niet uit wat nou waar is. Ik denk niet dat het er echt toe doet, want het toneeltje zou zich niet anders hebben afgespeeld.

Ze werd getreiterd en veracht door de buren, en de gemeente besliste daarnaast ooknog dat ze uit huis gezet moest worden. Ze kan danwel niet strafrechtelijk worden aangepakt, maar er zijn speciale trajekten om hoeren makkelijk en zonder reden of bescherming uit hun huis te gooien. Ze moest weg, en de woning moest worden dichtgetimmerd alsof neuken voor geld een huis onbewoonbaar maakt. Alsof sekswerk atoomafval is.

De vrouw moest weg, en zo kwam het ervan dat ze op een dag een verhuiswagen voor had staan, en haar spulletjes uit haar plekje moest halen. Maar zoals je heel vaak ziet, de buurt wordt dan extra vijandig. Het lijkt te zijn dat ze niet willen dat de hoer "er zo makkelijk mee wegkomt" door te verhuizen of te vluchten. Er ontstond een meute, en dat is echt gevaarlijk, want dan hitsen mensen elkaar op.

Van haar weet ik niet wat er is gebeurd, want ik heb geen contact met haar. De hulpdiensten komen ook pas als het helemaal uit de hand gelopen is, en de filmpjes beginnen ook pas als de telefoons tevoorschijn komen als mensen ontdekken dat er al iets bezig is. Maar als je genoeg puzzelstukjes bijelkaar hebt wordt het gewoon heel duidelijk, ookal kan ik natuurlijk niet zeggen dat ik de waarheid in pacht heb.

Bij het verhuizen sloeg de vlam in de pan. De meute begon te slaan met stokken, en te gooien met bakstenen van de bouwplaats even ernaast. En ze is neergestoken. Daarvoor moest er behalve de ambulance ook een Lifeliner komen, een reddingshelikopter met noodartsen erin. Zelfs toen anderhalf jaar eerder in dezelfde flat een politieman werd neergestoken, en zijn partner de steker neerschoot, hadden ze genoeg aan ambulances.

Ze leeft kennelijk nog. Dat is een geluk bij een ongeluk. De politie kwam ook om de situatie neer te slaan, en als je weet hoe onwillig de politie meestal is om hoeren te helpen, voelt dat als een opluchting. Er kwam ook goed op gang dat er medische noodhulp voor haar werd gebeld, dus er zijn ook daar nog wel mensen met een geweten. Maar als je hoopt dat mensen nu geschrokken zijn van waar al die hoerenhaat in de overheid en de media toe leidt, dan word je toch teleurgesteld.

Als ik zie wat de media publiceren over dit kleine drama, dan zakt mijn hart in mijn schoenen. Bijna allemaal melden ze dat het ging om een "vechtpartij" alsof twee groepen met elkaar gingen vechten, inplaatsvan één groep die zich op een meisje werpt. En dat het "uit de hand liep" alsof met een grote groep stenen gooien, met stokken slaan en met messen steken normaal is en onverwacht zo erg uitpakte.

Inplaatsvan te kijken naar de haat tegen hoeren die erachter zit, wordt er gesust dat het gebeurde vanwege de "frustratie" die "opgebouwd" was. De gemeente en politie wassen hun handen in onschuld, ookal hebben zij juist die meid tot verhuizen gedwongen. De verhaaltjes van buurtbewoners over verkeerd aanbellende klanten in het holst van de nacht worden als het Evangelie geloofd. Ookal is dat soort verhaaltjes allemaal pure onzin.

Volgens buurtbewoners heeft de vrouw de gewapende meute aangevallen met pepperspray. Ze zou ook gespuugd hebben, en geschreeuwd. Daarbij werd een buurtbewoner in zijn gezicht gepepperd, en raakte daarbij gewond. Die werd dus boos, en ging dus slaan met een stok. Die had hij zomaar bij zich, lijkt het dus wel. En daarna ging de hele meute los op haar, en we weten hoe dat afliep. Die domme gewelddadige hoeren toch, die gewapende bendes gaan dwingen zich te verdedigen.

Uit mijn via-via kontakt met de nooddiensten hoor ik dat ze maar één iemand met pepperspray in zijn mik hebben geholpen, en die kwam van de politie toen hij niet wou stoppen met geweld. Op deze site zie je hoe hij ingerekend wordt. Dat is via het fluistercircuit, ik kan niet zeker weten of dat klopt, ookal ligt het niet echt voor de hand dat zij zelf de kans kreeg om wat te doen met een spray. Het is griezelig hoe dicht ze bij de dood kwam. En dat kan iedereen in de illegaliteit overkomen, vroeger of later. En dit is toch niet abnormaal genoeg dat de krant er kwaad van spreekt.

Het is gewoon een relletje. Niets bijzonders, gewoon even leuk kijken naar een telefoonfilmpje van een vechtpartij, lekker spannend, even genieten. En volgens sommige nieuwsbronnen komt het dóór illegale prostitutie. Alsof neuken voor je geld zonderdat je een vergunning van de gemeente hebt, er "nou eenmaal" toe leidt dat je met stokken geslagen, neergestoken en met stenen gegooid wordt. Het hoort kennelijk weereens bij elkaar.

Argos
Er bestaat nog journalistiek in Nederland. En als voorbeeld heb ik de uitzending van Argos over het Zandpad in Utrecht. Niet een herhaling van hun eerdere stuk, een nieuw stuk. Ze kijken wat er nou intussen gebeurd is in Utrecht, en ze laten sekswerkers zelf aan het woord. Dat kan ik waarderen. Je kan het hier terugluisteren, het is danwel een radioprogramma, maar ik vind de plaatjes van het Zandpad die je op Youtube erbijkrijgt wel een fijne achtergrond.


Wagenaar
Ik heb op mijn blogje wel vaker geschreven over Hendrik Wagenaar, die echt onderzoek doet naar de prostitutie in Nederland. Ik weet niet of ik het overàl met hem eens ben, maar wat hij in zijn nieuwste onderzoek allemaal vastgesteld heeft is balsem voor mijn ziel. Hij is zo lekker neutraal, en hij legt zo netjes en beleefd zijn vingers op een paar hele zere plekken in het gedoe over hoe de overheid met sekswerk omgaat. Kijk ook de andere filmpjes op dit kanaal!


Mariska Majoor
Mariska heeft een hele zware tijd achter de rug, maar ze blijft doorzetten. En eindelijk krijgt ze wat erkenning, want ze heeft een lintje gekregen bij de lintjesregen! Ik feliciteer haar graag, want ze heeft het verdiend.

maandag 1 mei 2017

Het ex-effekt

Toen ik nog niet hoerde, vond ik het ex-effekt altijd heel vreemd. Een vriendin of kennis had dan wat met een jongen gehad, en dat was dan uitgegaan. Daar zitten meestal wel wat slechte gevoelens aan vast. Dat begreep ik dan wel. Maar dan gebeurde het nog weleens dat ze dan die ex ergens tegenkwam, en dan ondanks al die toestanden, en ondanks een nieuwe relatie die ze dan had, toch met hem in bed verzeilde.

De reden die je dan te horen kreeg was meestal gewoon onzin. Ze gaven de schuld aan dronken zijn, aan opdringerigheid van de ex, aan andere vrienden die ze niet wou vertellen dat zij en haar ex nietmeer samen waren, aan heftige emoties doordat zij en haar ex het over oude problemen hadden gehad, aan dat "hun liedje" in het café draaide, ga maar door. Maar nooit waarom ze zoiets deden wat toch meestal heel erg tegen hun karakter in ging.

In de tijd daarna kreeg je dan vaak een hele waterval van emotionele toestanden. Moesten ze nu niet weer samenzijn, gaf dit niet aan dat de huidige relatie eigenlijk niet werkte en ze terug moest, wat betekende het nou dat hij haar eerst zo gemeen en ongevoelig had gedumpt en nu de perfekte liefdesnacht met haar had doorgebracht, al die dingen. En uiteindelijk liep het altijd met een sisser of een knauw af.

De slimmere meiden hadden wel door dat ze gewoon even goed doorgesmeerd waren door hun ex, en schreven hem met veel plezier op als een neukertje voor als ze weer wat nodighadden. Tenminste, als die ex niet hetzelfde ging doen als in de vorige paragraaf, want mannen kunnen ook heel afhankelijk gaan doen als je ze een keertje een goeie beurt geeft. Laat een man goed hard sterretjes zien, en hij wordt nou eenmaal makkelijk verliefd op je.

Met genoeg ervaring in de hoererij ben ik dat toch wat meer gaan begrijpen. Dat heeft nogwel meer geholpen dan dat ik zèlf ook wel voor het ex-effekt voor de bijl ben gegaan. Dat overkwam me dan min of meer, en daar leerde ik maar heel weinig van. Eigenlijk liet ik de lessen die het me leerde links liggen omdat ik meteen helemaal in de war was over wat voor relatie die seks nou betekende dat we hadden, en alleen daarnaar keek.

Na de eerste paar keer dat het me overkwam ging ik erop rekenen, wat het aan de ene kant natuurlijk nog makkelijker maakt dat het danook gebeurt, maar aan de andere kant er ook voor zorgde dat ik tijdens de seks niet overdonderd was, en nog voordat we klaar waren ik al lag te denken: "O, wat heb ik nou weer gedaan." Het haalde voor mij wel een stuk van het plezier eraf. Dat heb ik gelukkig niet meer, want het relatiedenken heb ik nu wel achter me gelaten.

Ik ben wel blij dat ik toen ik nog heel groen was met seks, voordat ik er meer mee ging doen dan alleen relatieseks of handig in bed geluld worden, niet geheimzinnig met mijn exenseks ben omgegaan. Ik biechtte het altijd op aan vriendinnen, en die vertelden dan honderduit dat zij dat ook deden. Niet allemaal natuurlijk, maar bestwel veel. En dat zorgde ervoor dat ik mezelf eens niet zag als een rare afwijking als het om seks ging.

Eigenlijk is het namelijk heel logisch. Je hebt al eerder met hem gesekst, dus je hebt die drempel met hem véél minder. Je weet wat je aan hem hebt, wie hij is, en dat hij geen enge vreemde is. De drempels om seks te hebben heb je al zo lang achter je gelaten dat ze geen echte drempel meer zijn. En als hij een echte ex is, maak je je ook geen zorgen over wat hij ervan zal denken als je hem weer eens neemt.

Je weet hoe je ex in bed is, en hoe je hem kan verleiden en besturen. En intussen kan je ookwel wat nieuws hebben geleerd. Dus hij is wel genoeg een vreemde om het spannend te maken, maar heel veel twijfels en onzekerheden die je met vreemden hebt, heb je niet bij hem. En omdat je niet meer met een vriendje te maken hebt, hoef je ook niet je relatie in gedachte te houden terwijl je bezigbent.

Alles wat je eerst zovaak kreeg dat je je er gek aan irriteerde, heb je nu al zolang niet meer gehad dat het je echt niet dwars kan zitten. En wat je vroeger te vaak te zien kreeg om het nog lekker te vinden heb je nu al een poosje niet meer gehad. De meeste relaties beginnen seksueel, dus aantrekking voel je wel, ook als je hem als partner niet meer hoeft.

Je rolt er bovendien zo in. Jullie hebben oude seksuele gewoontes met elkaar, en als het niet om de seks is afgebroken reageren jullie vast nog steeds goed op elkaars seksuele signalen. En als je even samen zit, komen die vanzelf spontaan om de hoek kijken. Voor je het weet doe je wat je gewend was, en waar je je lang mee op je gemak hebt gevoeld. Het is soms moeilijk om níét seksueel op elkaar te reageren. En waarom ook niet?

Nouja, vanuit het relatiedenken zijn er een boel redenen om te zeggen dat het niet mag en niet hoort. Je hoort immers alleen te seksen binnen een relatie, en als iemand een ex is dan heb je een soortvan vanzelf ruzie met hem, want hij heeft immers je verwachtingen over een relatie niet waar kunnen maken. Hij is dus fout voor jou, en wat je doet hoort niet in een gezond relatiepatroon, en je bent ook misschien al wel met een ander in een relatie, dus ga je vreemd.

Met andere woorden is hij dus een foute man, en als je toegeeft aan iets heel toegankelijks en laagdrempeligs doe je iets stouts dat een geheimpje van jullie tweeën wordt. Dat is op zich al pikant genoeg om het te doen. Maar je laat er ook mee zien dat je nog steeds aantrekkelijk voor hem bent, en je hebt het gevoel dat je seksueel je opties open hebt staan, zonderdat je risico's buiten je relatie hoeft te nemen door met nieuwe partners wat aan te hoeven leggen.

De seks zelf is vaak wat de uitvoering aangaat matig, want er zit geen spanning van het nieuwe aan, maar toch ervaar je het als hele heftige geile seks door al die dingen die eraan vastzitten. Of het nou samenkom-seks is, nostalgisch, of met iemand die je seksueel wel heel goed paste, maar waar de relatie verder niet goedzat. En exenseks is voor heel veel mensen de introductie aan die bijzondere ervaring, de hate-fuck.

Het ex-effect bestaat, en het is sterk. En als samenleving weten we dat ook. Daarom zijn mannen zo aarzelend als ze weten dat je je ex gaat ontmoeten, en daarom heeft je ex tegenkomen ook altijd een sterke seksuele lading, zelfs als je niets van plan bent. Je ex ontmoeten, daar zit wat aan. En dat is natuurlijk alleenmaar een extra puzzelstukje van de hele pikante ervaring.

maandag 24 april 2017

Antwoord op: Maar de media zeggen...

In mijn blogje leg ik heel veel uit over hoe mijn werk werkt. Niet alleen hoe ik zelf werk, maar ook hoe de branche inelkaarzit. En daarbij ga ik natuurlijk in tegen wat mensen over hoererij zijn gaan geloven. Ik kom dus heel vaak tegen dat mensen me tegenspreken. En als ik ze vraag waar die ideeën dan vandaankomen, hoor ik bijna àltijd dat ze een artikel, een documentaire of het nieuws als bronnen hebben.

En die kan je beter niet vertrouwen als het over sekswerk gaat.

De media gaan over commercie. Wat kijkers en lezers trekt, trekt inkomsten, en daar moet brood van op de plank. Of het klopt, dat is een tweede. Daar wordt niet te nauw naar gekeken, zolang het niet over iets gaat wat lelijk uit kan pakken. Iets fouts schrijven over de overheid, dat de overheid niet uitkomt, komt lelijk terug, dus daarover zullen de media niet snel iets verzinnen. Maar over marginale mensen of groeperingen, ach...

Ze verkopen emotie. Media willen kijkers boosmaken of instemmend laten knikken. Daarom zijn nieuwsstromen gegroepeerd met een doelgroep in gedachte, en wordt er nieuws aangeboden op een manier die die doelgroep wil horen. Dat is niet door te zoeken naar verschillend nieuws, want de aanzet van elk artikel en elk nieuwsitem komt van dezelfde grote persburo's, maar vooral door hoe het geframed wordt.

Er wordt naar de bron niet kritisch gekeken als die er eentje is die iedereen toch wel gelooft. Als de politie of het OM iets zeggen, dan moet dat wel waar zijn. Als een goededoelen-organisatie iets zegt, hoef je ook niet verder te kijken of ze daar wel eerlijk mee zijn. Dat zijn allemaal clubs zonder zonden, en die kan je geloven als het Evangelie. Helaas is dat de norm, en komt dus alle onzin uit die hoek onversneden in de media.

De Nederlandse nieuwsmedia hebben een cultuur van gezagstrouw. Soms komt in het nieuws dat een overheidskritische journalist in Mexico of Rusland omgebracht of opgesloten wordt, en dan hoor je Nederlandse journalisten praten over dat het goed is dat dat in Nederland ondenkbaar is. Dan vraag ik me altijd af of dat hier ondenkbaar is omdat de overheid het nooit zou doen, of omdat in Nederland dat soort journalisten gewoon niet aan de bak komen.

Zoals ik aleens uitgezocht heb, zijn de bronnen die de Nederlandse media gebruiken bij hun verhalen over sekswerk vooral de bedrijven van de zieligheidsindustrie en overheidsdiensten. Dat eenzijdige beeld bestaat voor een groot deel uit schattingen, aannames en speculaties, maar zo brengen de media het niet. Dat verkoopt niet. Dus als er iemand van mensenhandel is beschuldigd, is hij in de krantenkop al "de pooier."

Erger nog, als er vervolgens vrijspraak is omdat het OM weereens zijn fantasie niet kon voorzien van het dunne randje bewijs wat ze nodighebben voor een veroordeling, dan is het in de krantenkoppen "pooier vrijgesproken." Meestal met de toon dat de rechter onbegrijpelijk heeft gehandeld, want in de trial by media was het immers zonneklaar dat we hier met een onmens temaken hebben voor wie de zwaarste straf nog niet genoeg is.

Als zo'n vrijspraak al in de krant kòmt, want bestwel nieuwswaardige zaken waar het OM in zijn hemd komt te staan worden door de kranten meestal niet opgepakt. Die artikelen levert het OM immers niet panklaar aan ze aan. Er zijn helaas bitter weinig journalisten die daarnaar zoeken, en een artikel schrijven over dat het OM toch wel vaak zijn verhalen in de persberichten niet echt waar kan maken. Maar ja, aan welke media moeten ze dat dan ook verkopen?

Ook reclame door zieligheidsbedrijven wordt overgenomen alsof het nieuws is. Die verhalen zijn opgemaakt als een artikel, en dus gefundenes Fressen voor een journalist die nog duizend woorden moet leveren. Dat het komt uit een bedrijf dat meestal direct genoemd is als waar je je portemonnee om moet keren om dat verschrikkelijke leed te verzachten dat het bedrijf nu beweert dat er is, blijft ook gewoon in het artikel van de journalist staan.

De kop van een artikel brengt de boodschap. Het stukje eronder is alleen achtergronden bij de kop, en is alleen voor als je nieuwsgierig bent geworden. Maar de kop is het nieuws. De chocoladeletters zijn het enige stukje wat iederéén leest. Het is de conclusie. Ja, iedereen weet dat de kop een aandachtstrekker is. Iedereen weet dat het te kort door de bocht is. Ergens weet je dat. Maar lees je het echt ook zo?

Als je gaat kijken in mijn nieuwsstukjes, kom je heel veel dingen tegen die journalisten laten liggen. En je merkt ook dat het handjevol artikelen waar er op nieuwsfeiten dieper wordt ingegaan, heel vaak uit kleine stadsblaadjes komen, waar ze niet kunnen zitten wachten op ANP-bulletins en persberichten van het landelijk parket. Daar moet nog nieuws gezocht worden, en dan zie je nog weleens journalistiek.

De agenda van de media over sekswerk is vooral willen prikkelen, want natte dotten en halve stijves verkopen kranten en zorgen dat mensen tot voorbij het volgende reclameblok blijven kijken. Verontwaardiging scoort ook goed voor die doelen. Maar we zien ook genoeg dat er mediamensen, journalisten of documakers graag gebruikmaken van de media om hun moraliteit aan de maatschappij aan te smeren. En zolang dat verkoopt, spreiden de kranten wel hun pagina's, en bukt de TV wel.

Soms komt er wel een artikel of programma in de grote media dat tegen de stroom ingaat. Maar die zie je natuurlijk weinig. Die moeten namelijk shockeren. Dat zijn berichten dat het heel anders blijkt te zijn dan je dacht, en je helemaal met een kluitje in het riet bent gestuurd. Dat vind ik fijne berichten, maar die halen hun waarde voor de media niet uit de waarheid die niemand wil horen, maar het shockeren dat aandacht trekt. En dat de banale waarheid shockeert, komt alleen omdat de media normaal altijd het onware verhaal vertellen waar nu die ene keer tegenin wordt gegaan.

De media doen hun werk dus niet, kritische journalistiek moet je met een lampje zoeken, en met een miljoenenindustrie en de overheid enerzijds die de kopij leveren en alleen een paar lawaaiige hoeren en schuchtere criminologen anderzijds wordt het nogal eentonig. Soms wordt er eens een hoer wat gevraagd, maar als die wat zinnigs te zeggen heeft wordt dat er zorgvuldig afgeknipt tot er alleen wat suggestiefs overblijft wat lekker bij de toon van het artikel of programma past. Anders wordt het te moeilijk.

Wat er bij de mensen via de media terechtkomt is dus gewoon drek. Dat is op zich al een probleem, maar als je genoeg vraagtekens zet bij wat je in de media ziet moet je toch wel ergens kunnen komen. Helaas is er een veel groter probleem aan de kant van de mediagebruiker. Want die ziet zichzelf meestal als heel kritisch, en is dat juist helemaal niet.

Het grote probleem is dat de media een enorm deel zijn van wat we voor blik op de wereld hebben. Van de meeste dingen waarvan je weet, weet je via de media. Mensen hebben hele duidelijke ideeën over hoe landen zijn waar ze nooit zijn geweest, wat groepen mensen doen, vinden en geloven waar ze nooit kontakt mee hebben gehad, hoe de wereldeconomie zich ontwikkelt terwijl ze zelf er niets van zien, en dat allemaal omdat ze het via de media hebben gehoord.

Nieuwsconsumenten, en dat zijn wij allen, vinden zichzelf reuze kritisch op wat via de media komt, maar intussen pikken ze het wel als ze excessen opgerekt tot de norm wordt opgediend, als ze opinie als feiten voorgeschoteld krijgen, en vreten ze zich vol aan soundbites die buiten hun eigenlijke context veel beter smaken.

Dat is voor een deel omdat mensen houden van simpele verhalen. Dat is makkelijk begrijpen, en dan weet je waar je aantoe bent. Dat de wereld niet simpel te maken ìs voelt heel bedreigend. En dan is een lekker klinkend verhaaltje wat je vooroordelen vleit van een serieuze blanke man in pak op de TV heel welkom. Maar het is ook omdat je eigenlijk geen alternatief hebt. Als je niet naar de media luistert, hoe krijg je dan je informatie over wat er gebeurt in de wereld?

Pas als je middenin iets leeft waar de media een heel verhaal van maken wat ècht niet klopt met wat je meemaakt, ga je zien hoever de media afstaat van de werkelijkheid, en hoeveel meer geloof mensen aan de media geven dan dingen die ze zelf zouden kunnen zien. Het is zelfs zo sterk dat je aan jezelf gaat twijfelen. En het is echt even werk om te leren hoeveel invloed de media hebben gehad op je opvoeding en je wereldbeeld.

Je mening is vooral wat je verteld is wat je mening is. Wat de mening is van "jouw soort mensen." Dit is slecht, dat is goed, dit heeft waarde en dat niet. Hunnie denken eigenlijk zus-en-zo, wij denken deze eerlijke gedachte. Hunnie zijn op deze manier bezig om hun eigenbelang te bevoordelen, en wij zijn idealistisch, rechtdoorzee en eerlijk. En het is allemaal waar, want de feiten kan je zien in de media.

Wat je op de radio hoort, heb je zelf gehoord. Wat je op TV ziet, heb je zelf gezien. Dat voelt alsof jij de feiten objectief bekeken hebt, ookal heb jij niet de camera en de microfoon gericht. En al helemaal niet de aktie geregisseerd. Dat is of het nou fictie of nieuws is niet anders, kijk maar naar hoeveel mensen hun beeld over prostitutie uit fictie als Matroesjka's hebben.

Wat je in een documentaire hebt gezien, heb je zelf ontdekt. Een serie objectieve beelden op hoogstaand nivo, dat je met die feiten die je in full-HD op je netvlies gebrand kreeg, heeft jou overtuigd. De conclusie van een documentaire is onontkoombaar, aan het eind heb je zelf gezien dat het zo, en niet anders, moet zijn. En ookal zijn mensen wat aarzelend om te erkennen dat ze hun idee uit een aflevering van een dramaserie hebben, ze zijn trots als ze een docu aanhalen.

Wat je in een boek leest, heb je zelf bedacht. Je hebt een dialoog met de schrijver gehad, en je bent samen tot inzicht gekomen. Je volgde de gedachte in het boek, en die is nu jouw gedachte geworden. Hoe dun het sliertje ook waar je niet vanaf mag wijken omdat de gedachte dan sneuvelt ook is, in een boek kan de schrijver je over precies dat pad leiden. En als je leest ben je niet bezig om de schrijver toch eens wat moeilijke vragen te stellen.

In de vorige paragrafen schrijf ik hele ongewone dingen, maar kijk maar eens om je heen hoe mensen omgaan met de informatie uit die bronnen. Hoe ze reageren als je er tegeningaat. Massamedia zijn uitgekiend om zo gladjes mogelijk geaccepteerd te worden, en komen met ideeën die de minste weerstand oproepen om maar te blijven verkopen. En zo haken ze in op je eigen zwakheden als het om verhalen en je wereldbeeld gaat.

Je bent manipuleerbaarder dan je denkt. Vooral voor een stokoude, competitieve industrie die er zijn geld mee verdient om jou zo goed mogelijk aan te spreken op je manipuleerbaarheid. En je wordt manipuleerbaarder als ze je kunnen laten voelen alsof je kritisch en onmanipuleerbaar bent. Dus dat vleien ze de hele tijd. En daar gelooft iedereen in, dus waarom jij niet? Nou ja, behalve dat jij nou net kritischer bent dan de rest van de nieuwsconsumenten, natuurlijk.

Dat is waarom je op de universiteit zoveel zelf moet schrijven. Essays en onderzoeken, rapporten en papers. Als je niet van een ander over kan nemen, en zelf moet gaan zoeken naar wat waar is, en weet dat je paper streng nagekeken wordt door iemand die ècht wel door onzin heenprikt, ontdek je hoe je met al die boekenkennis bent omgegaan toen je het alleenmaar làs. Schrijven is pas leren, want dan moet je denken, en de zwaktes zien voordat je corrector ze je aanwijst.

En nu, zeg ik je nu dat je je moet afkeren van de media, en dat je een beter pad moet bewandelen om de waarheid te vinden? Ik wou dat het kon. Ik wou dat ik je ergens naar kon wijzen wat niet een manier was om twijfelachtige verhalen als waarheid in je te laten gieten. Maar het probleem is niet dat de bronnen niet zuiver zijn. Het probleem is dat wij mensen onszelf verhaaltjes vertellen, en te makkelijk geloven wat ons uitkomt.

Je gaat nooit ongevoelig worden voor hoe media je manipuleren. Je kan alleen je best doen om het bij jezelf te zien, en eerlijk tegen jezelf te zijn wat je nou ècht weet en ziet. De wereld komt bij je via media, en dat blijft zo behalve als je analfabete holbewoner wordt. Boeken, TV, internet, dat ìs de buitenwereld. Verder zie je maar heel weinig. Wie jouw media maken, die bepalen wat je ziet. En dat mag je best gevaarlijk vinden, en zo behandelen.