maandag 17 juli 2017

Kijken hoe hij rukt

Veruit de meeste klanten komen voor seks. Dat kan uitgebreide bedakrobatiek zijn, of een snel nummertje, of gewoon knuffelen en een beetje vrijen met een verwelkomende vrouw. Er is een minderheid die niet voor iets seksueels komt, maar om op een andere manier welkom bij je te zijn. Dat kan allemaal verschillende dingen zijn, waar nog stof voor honderd stukjes inzit, als ik zou willen. Maar de meeste klanten komen voor seks.

De seks waar die meerderheid voor komt is seks met mij. Ze komen met me neuken, ze willen verwend worden, ze willen mij onder de indruk brengen (http://zondares.blogspot.nl/2011/06/mannen-zijn-jagers.html), maar ze willen vooral hun seksuele driften volgen en seksuele handelingen met me verrichten. En dat draait uiteindelijk meestal om het neuken, want dat is toch wel het hoofdgerecht van de beurt. Seks gaat om de seks.

Als hoer ben je bijna altijd degene die alles in de hand houdt, die overal het initiatief in neemt. Ook als je dat niet laat merken aan de klant, zoals meestal. Eigenlijk ben je altijd bezig om bij te sturen wat er gebeurt, en ben je ervoor aan het zorgen dat alles goedgaat, en op tijd gebeurt, terwijl je toch je klant bijna helemaal vrij laat om te doen wat hij wil. Gewoon door te verleiden, en door alleen beschikbaar te maken wat je beschikbaar wil maken.

Dat ben ik heel erg gewend. Zo erg dat als ik niet de kans krijg om dat te doen, dat ik me dan heel onbehaaglijk voel, en het gevoel heb alsof het niet in orde is. Ik kan er weinig mee, als ik niet bezigben om te sturen hoe de beurt gaat. Ook als het een knuffeldate is, ook als het een uithuildate is, ik heb altijd de touwtjes in handen om de klant een goede ervaring te geven.

Maar afentoe komt er een klant die wil rukken. Niet dat ik hem ruk, maar dat hij zelf rukt. Dan bedoel ik niet de klanten die zo op het masturberen zijn gericht en eraan zijn gewend, dat ze zonder rukken niet meer kunnen komen. Die dus aan het eind van de neukpartij hem eruithalen om zichzelf klaar te rukken. Die stuur ik wel gewoon. Ook niet de mannen die zich klaar willen rukken terwijl ze me likken. Dat begrijp ik ooknog wel, en die stuur ik wel gewoon.

Het is het lastigst bij die handvol klanten die niet met je bezig zijn terwijl ze rukken. Als een klant wil rukken terwijl ik voor hem poseer, prima. Als hij me wil begluren terwijl ik me verkleed, ook goed. Maar soms wil hij gewoon bij me op de kamer zijn, en rukken. Terwijl we verder niets met of voor elkaar doen. En daar ben ik gewoon niet mee op mijn gemak, ookals is er nooit een probleem van gekomen.

Ik zit dan niets te doen. Ik ben hem niet aan het helpen, en voor mijn gevoel gééf ik hem niets voor zijn geld. Ik kan niet helpen om het beste gebruik van zijn tijd te maken. Ik kan hem niet prikkelen, hem niet leiden, want bij dit soort dates wil de klant juist dat ik een afstand hou, en dat ik haast doe alsof er niets gebeurt. Soms willen ze niet eens dat ik kijk.

Maar wat me het meeste de kriebels geeft, is dat ik zo'n man die zit te rukken gewoon niet aan kan voelen. Zijn seks is helemaal naar binnen geslagen. Dat is zijn zaak, dat is zijn keus, en ik gun het hem best dat hij dat wil en doet, maar het voelt zo ongemakkelijk. En dat is eigenlijk dom van mij, want ik moet het gewoon laten gaan. De klant wil het, hij is blij, hij gaat niet over mijn grenzen heen, en waarom doe ik dan zo moeilijk?

maandag 10 juli 2017

Uitgevallen

Deze week had ik een stukje geschreven waar ik bestwel wat werk aan had. Dat ging dit weekend rond bij mijn nakijkploeg, en die hebben er de foutjes uitgehaald. En me verteld dat ik het onderwerp aleens eerder had behandeld. Dat was ik helemaal vergeten, en ik heb dat oude stukje er nogeens bijgehaald. Het ging inderdaad over hetzelfde onderwerp. En het was stukken beter dan wat ik nu zou gaan plaatsen.

Het overkomt me de laatste tijd wel vaker. Oude stukjes waar ik ooit heel spontaan over schreef die terugkomen, en nu met een stijl die veel moeilijker is, en waar ik veel meer werk aan heb, en die ik alleen schrijf omdat ik vind dat het gezegd moet zijn. Terwijl ik vergeten ben dat ik het dus al gezegd hèb. Meestal vang ik mezelf dan wel voordat ik er veel werk in stop, maar deze keer toevallig niet.

Dus deze keer geen netjes uitgewerkt stukje. Maar wel weer doorgegaan met mijn oude stukjes doorkijken, want er zijn er teveel die ik nu lees en die ik me echt niet meer kan herinneren. Dan zit ik te lezen met toch een beetje een gespannen gevoel, want ik ben altijd bang dat ik iets ontzettend stoms zal hebben geschreven. Dat heb ik nog niet gevonden ookal heb ik wel soms dat ik het slecht opgeschreven en onvolledig vind.

Ik ben wel nieuwsgierig hoe mijn lezers erover denken. Wat is jullie favoriete stukje? Wat vonden jullie het leukste, het interessantste, het verbazendste? Of het slechtste, het domste, het foutste? En op welk stukje zitten jullie nog te wachten? Wat zouden jullie nogeens in een stukje willen zien? Ik beloof helemáál niet dat ik dat dan ook ga schrijven, want dit is mijn blogje en niet een plek waar je stukjes bestelt, maar wie weet komt het wel.

maandag 3 juli 2017

Uitstaptips

Ooit schreef ik aleens een stukje met tips voor beginners, maar ik heb nog nooit een stukje geschreven met tips voor uitstappers. Dat is nietzo raar, want ik ben zelf nooit uitgestapt, en helemáál niet van plan om dat snel te gaan doen ook. Maar ik krijg er wel mailtjes over, en ik vind het zelf altijd heel interessant om de verhalen te horen van uitgestapte meiden.

Dus zonderdat ik zelf daar ervaring mee heb, schrijf ik een stukje met tips over hoe je uit de hoererij kan stappen als de tijd ervoor is gekomen. Ik heb dit van allemaal verschillende verhalen en ervaringen samengesteld, en ik heb er wel vertrouwen in dat het klopt. Zie dit stukje maar als aanvulling op wat ik eerder al schreef.

Laat ik maar beginnen met de soort uitstappen waar ik het meest van hoor dat hij zonder problemen gaat, en dat is door te gaan trouwen of samenwonen met een man die voor je zorgt. Jij geeft je werk op, of je gaat tenminste terug naar één klant, hoe je het wil zien dan. Het gaat verrassend vaak goed, ookal lijkt het me helemaal niets voor mij. Als de vrouw weer gaat hoeren, is het eigenlijk nooit omdat haar uitstap niet is gelukt, maar omdat ze weer een graantje mee wil pikken.

Als je geen huisvrouw wil worden, is het wel even moeilijker. Dan heb je wel wat tips nodig, anders kan het vervelend gaan. Je wil dan jezelf kunnen bedruipen, en dat is het moeilijke stuk van de uitstapperij. Je kan het niet op je CV zetten dat je jaren een succesvolle hoer bent geweest, want dat is nog negatiever voor je kansen op de arbeidsmarkt dan als je gewoon een gat laat vallen.

Dat is geen grapje. Veel meiden denken dat ze nogwel kunnen uitleggen wat ze deden, door het maar gewoon te laten zien voor wat het is. Door er overtuigend en informatief over te praten. En met een schelmse knipoog naar de mannen in het sollicitatie-comité. Dat kunnen sommige meiden zelfs ook doen, en die lopen weg bij een comité dat haar begrijpt. Maar als ze weg is, zakt toch het begrip weer weg, en bij de tijd dat de beslissing wordt genomen, geloven ze gewoon weer het denkbeeld.

Hoe goed je het ook doet, je bent altijd raar, dom, oversekst, gek, crimineel, misleid of een slachtoffer. En dat zijn allemaal woorden voor "ongeschikt." Je wordt een leuke anekdote op de kantoorborrels, maar geen collega. Zelfs als het comité nog wel overtuigd blijft, gaan die niet de moeite doen en het risico nemen om je te verkopen aan je nieuwe managers. Je kan echt beter zeggen dat je al die jaren hebt rondgereisd. Of dat je leefde van succesvolle beleggingen. Of dat je voor je oude moeder zorgde.

Je moet ten eerste gaan plannen. Ik heb te vaak gehoord dat er meiden stopten omdat ze het werk niet meer leuk vonden, en geen plan hadden. Dan kom je ook nergens. Dan zal je altijd zien dat je uitstapt tijdens een periode met flinke hoerenluiheid, en dan blijf je daar zo makkelijk in hangen. Zorg dat je gemotiveerd bent voor iets nieuws, want anders ga je een hele zware tijd tegemoet.

Kies nooit voor uitstappen als je alleenmaar negatief denkt. Als je alleen denkt: "Ik wil wèg," zonderdat je ziet waarhéén je wegwilt, dan ben je niet goed bezig. Je wil denken: "Laat dat hoeren maar, ik wil daarhéén!" Je moet iets hebben om heen te gaan wat je echt léúk lijkt, anders is het al snel niet motiverend genoeg om er al dat werk in te steken, en dan heb je je klantenkring voor niets weggegooid. Dat is trouwens bij elk soort werk zo. Met hangende pootjes terugkomen is echt niet leuk.

Uitstappen is makkelijk, je gaat gewoon niet meer werken. Daar heb je geen hulp bij nodig. Je wilt alleen niet gewoon uitstappen, je wil óverstappen. In Duitsland heten uitstapprogramma's daarom ook Umstieg, niet Ausstieg. Dat overstappen gaat alleen op een heel guur stationnetje, want je kan nou eenmaal niet je carrière-ontwikkeling meenemen naar je nieuwe baan zoals bij gewoon werk.

Vooral als je gewend bent om goed te verdienen, is het verstandig om vantevoren te bekijken hoeveel je inkomen gaat worden. Je nieuwe baan betaalt vast niet zoveel als hoererij als je flink aangepakt hebt, want je stroomt laag op de ladder in. Totdat je carrière hebt gemaakt zit je dus op een lager inkomen, en de belastingdienst blijft je nog heel lang als frauderende hoer zien, dus je hebt kans dat je flink blijft betalen.

Probeer dus je vaste lasten omlaag te brengen. Als het kan, ga dan kleiner wonen, doe misschien je auto de deur uit, let op de kleintjes, en zorg dat je stabiel kan blijven met je nieuwe lagere inkomen. Dat kost tijd, en als je dat moet gaan doen tijdens de stresstijden die je bij je uitstap kan verwachten, dan is dat heel moeilijk te combineren. Er zijn altijd dingen waar je veel meer geld aan kwijtbent dan je je echt realiseert, dus spoor die op en knijp ze af.

Ik heb van verschillende meiden gehoord dat ze uitstapten omdat ze een hypotheek nodighadden. Niemand leent aan een hoer, dus dat is nietzo raar gedacht. Maar het werkt alleen niet. Als je uitstapt gaat je draagkracht ook flink omlaag, en dan kan je je alleen een hypotheek veroorloven die je met hoeren en een paar jaar sparen ookwel zonder halsband van de bank bijelkaar had. En uitstappen helpt alleen als de bank niet weet wat je eerst deed, want die geloven niet dat je stopt. Praat erover met je geldmannetje, dan kan er wel wat geritseld worden.

Als je nieuwe werk iets is waar je nog voor moet leren, doe die opleiding dan terwijl je part time blijft werken. Dan is de overgang niet zo hard, en een opleiding lijkt zo makkelijk als hij achter de rug is, maar is best keihard werken als je hem moet doen. Met je sekswerk op de achtergrond heb je iets waardoor je bevestigd wordt, en waarmee je je kan blijven bedruipen. Je kan dan ook altijd makkelijk terug.

Het vinden van je nieuwe baan kan ook veel tijd kosten, en intussen heb je geen WW, en omdat je waarschijnlijk goed hebt gespaard hoef je ook niet op een uitkering te rekenen. Eerst moet je al je pensioen opeten, en je huis. Als je al een uitkering màg omdat je hoer bent geweest, want als het UWV de kans krijgt, laten ze je gewoon stikken. Het is handig om door te werken terwijl je solliciteert naar je nieuwe werk. Pas als je het contract hebt nok je met het hoeren.

In de gewone werkwereld is de houding anders. Je eigenwijze, brutale houding die je met klanten ontwikkelt is in de meeste bedrijven niet welkom. Je kan klachten krijgen dat je collega's intimideert, en de managers zijn soms ook zo makkelijk afgebluft dat ze je geen leiding durven geven of vinden dat er niet met je te werken is. Leer om weer een gedwee amateurtje te zijn, want dat ga je nodig hebben.

Je gaat een grote stap terugdoen in seks. Dat is niet erg, en daar kan je aan wennen, maar de meeste meiden zijn al die seks zo zat als ze uitstappen, dat ze niet verwachten dat ze het gaan missen. En zeker niet hoe gefrustreerd ze dan kunnen raken. Je kan daar niets aan doen, alleen hopen dat het wel mee zal vallen voor jou, maar investeer maar tijd in een neukertje of wat, anders vreet je jezelf misschienwel op zonder je klantjes.

Je carrière maken door je leidinggevenden te verleiden werkt fantastisch als je dat ook kàn. Je moet het namelijk niet zien als gewoon ruilen. Je krijgt niet een promotie voor je diensten, je bent een man of vrouw aan het bespelen, en aan het verleiden om je naar boven te helpen. Seks is dan een manier om ze je groter te laten zien, niet een ruilmiddel. Dat gaat alleenmaar fout.

Wat je nooit moet doen: in een uitstapprogramma trappen! Je bent dan gewoon speelgoed voor een clubje dat jou tot een "volwaardig mens" wil gaan ombouwen, en daarbij zijn ze meer bezig met jou afhankelijk houden dan je op eigen benen zetten. Je bent bovendien dan geregistreerd als een uitstapper, en dat is meteen alle kansen verkijken om bij bedrijven te gaan werken die toegang tot overheidsgegevens kunnen krijgen. Ze doen niets voor je dat een volwassen meid zelf niet kan.

Uitstapprogramma's zijn verkapte subsidie voor Evangelische organisaties. Daarom wordt er ook vanuit de politiek zo'n druk uitgeoefend om die dingen maar vol met geld te blijven proppen. Daarom krijg je ook vooral verhalen over wat de Here met je wil, als je met die clubs omgaat. Ze investeren niets in je, ze willen dat je een lekker slachtoffer bent, en liefst zetten ze je voor de camera om de loftrompet over hun club te steken.

De dienst die die uitstapprogramma's je aanbieden is je helpen met het invullen van UWV-papieren, je crêpepapier aan elkaar te leren naaien op een ouwe naaimachine, en proberen om je te bekeren. Je kan erop rekenen dat je geen volwaardige baan kan krijgen zolang ze grip op je hebben. En als je in een uitstapprogramma stapt, heb je opeens verplichtingen. Dan ga je een verbintenis aan om niet meer te hoeren, en dat je doet wat ze van je willen. Dat is pas het begin van de ellende.

Er is maar één reden om in een uitstapprogramma als RUPS te stappen, en dat is als je al in de boeken bij de gemeente staat als sekswerker. Dus als je legaal hebt gewerkt, of als je illegaal gepakt bent en de politie je gegevens hebben doorgespeeld aan de gemeente. Dat laatste mag eigenlijk niet, maar wie doet de politie wat. Dan krijg je namelijk geen uitkering, want dan vindt het UWV dat je in een "fraudegevoelige branche" hebt gewerkt, en mag je doodvallen.

In dat geval is soms je enige kans op een uitkering een uitstapprogramma. Je laat namelijk zien dat je "openstaat voor rehabilitatie" als je je laat piepelen door zo'n club. Maar dan moet je héél zeker weten dat je niet een baantje kan krijgen, want je uitzicht op werk wordt met een uitstapprogramma veel slechter. Het is beter om danmaar een rotbaantje aan te nemen ergens om aan je geld te komen, ook als je veel beter uit zou komen in de bijstand.

Mijn belangrijkste tip is dit: neem voor je de knoop doorhakt eerst eens twee weken vakantie. Heel vaak hoor ik van meiden die erdoorheenzaten en die toen de brui eraan gaven, terwijl die gewoon even eruit moesten. Die gooien dan veel weg terwijl een weekje Ibiza, Chamonix, Kilimanjaro of Phuket alles weer goed hadden gemaakt. Elke soort werk word je beu. Ook goed werk. Dus kijk eerst of het dat is. En denk na je vakantie eens verder. Bijvoorbeeld of die vakanties er met ander werk nog wel in zouden zitten.